De laatste week in Nederland

Wat hebben wij genoten zeg van onze vakantie in Noorwegen en in Nederland! We hebben fijn bij kunnen kletsen met familie en vrienden. Tim moest helaas eerder terug naar Amerika om weer te gaan werken. Maar ja, iemand moet de centen verdienen om lekker op vakantie te kunnen gaan hè? Rita besloot om nog een extra weekje te blijven, samen met Bram.

Nadat Rita Tim heeft weggebracht naar Schiphol, gaat ze weer terug naar Ma en Rinus. Zij verblijft daar tot en met dinsdagochtend. Ze eten daar heerlijke nederlandse kost en een heerlijk broodje met haring, want dat kennen ze niet in Amerika.

Op maandagmorgen spreekt Rita af met Natascha, Kyara en Daan. We gaan naar een zwembad in Sliedrecht. Het wordt een hele dag van zwemmen, bijpraten, snacks eten en genieten. Bram vermaakt zich prima in het water, samen met Kyara. Daarna nemen Rita en Bram afscheid van ze en eten ze die avond weer bij Ma en Rinus. 's Avonds gaat Rita, zonder Bram, op bezoek bij Janien. Hier zijn ook Natascha en Jasmijn. Samen met Jasmijn komt Janien naar Omaha toe over 3 weken. Dus dit is een mooie gelegenheid om even kennis te maken, want Jasmijn kennen we nog niet.

Dinsdagochtend vertrekken ze al vroeg om naar Zuiderwoude(omgeving Amsterdam) te gaan. Daar hebben ze afgesproken met Jolanda, Bas en Inge. Jolanda kon er bij de meidendag in Beekbergen helaas niet bij zijn, dus gaan we daar nog even naar toe. Al snel staan Rita en Bram in de file!! Nou, dat was wel weer even wennen zeg. In Omaha hebben we die laatste 8 maanden geen file meegemaakt. Er staat een zwembadje klaar voor de kids, die zich uitstekend vermaken. Jolanda en Rita praten ondertussen weer gezellig bij. Alhoewel Bram en Bas elkaar nauwelijks kennen, vermaken ze zich uren samen met het zwemmen en het spelen met auto’s. Daarna is het weer tijd om terug te gaan naar Rotterdam. Helaas staan ze weer in de file. Gossie, wat hebben we dat gemist zeg in Amerika. Lekker in de auto vast zitten met de radio aan en maar wachten totdat je weer mag rijden (hahaha). Die avond blijven we eten en slapen bij Pa von Henning. Hij heeft Rita’s favoriete(ma’s) eigengemaakte kippensoep gemaakt. HEERLIJK! Oom Wout komt die avond ook nog speciaal om Rita en Bram nog even te zien.

De woensdag staat de dag vol gepland met meerdere afspraken. Het weer is ook vandaag weer heerlijk. Het kan ons niet warm genoeg zijn. Die week bellen Tim en Rita regelmatig met elkaar en blijkt het in Omaha al meer dan 40 graden te zijn. Wat hebben wij (Hollanders) dan nog te klagen hè? ‘s Ochtends gaan Rita en Bram naar Sabine, Thijs en Nienke. Ze besluiten samen om naar een park te gaan dichtbij huis. Nienke voelt zich die ochtend niet helemaal fit en de jongens vermaken zich in het park prima met stokken, stenen en bomen. Daarna nemen ze nog een heerlijke lunch in “Parkzicht”. De herinneringen van vroeger komen gelijk naar boven: een concert van Herman Brood bijgewoond in toen destijds beruchte (drugscene) ‘Parkzicht’. Na de lunch neemt Rita weer afscheid van een goede vriendin en gaat ze door naar, een wat verlaat, kraambezoek van Margo en haar dochter Isa. Margo is Rita d’r ex-collega vanuit het Beatrixziekenhuis. Ook ziet ze daar Sabine (andere collega) weer even. Samen praten ze weer even wat bij en na een uurtje gaan ze door naar de Herman Gorterstraat. Rita heeft hier afgesproken met een paar oude buren en ze hebben een BBQ georganiseerd. Het wordt een zeer gezellige avond en ook hier wordt weer wat aardig bijgepraat en genoten van de zelfgemaakte sate’s. Na deze lange, maar geslaagde dag gaan Rita en Bram naar Rita d’r vader (Opa koekie, zoals Bram hem noemt). Hier wordt de hele dag nog eens doorgenomen en genieten Rita en d’r vader van een heerlijk avondje op de bank en samen televisie kijken.

Op de donderdag zijn geen afspraken gepland. Rita en Bram doen die dag lekker rustig aan en gaan lunchen met Pa von Henning. Natuurlijk worden er weer kroketten en frikandellen gegeten. De score staat inmiddels op 5. Na de lunch doen Rita en Bram een middagdutje(van bijna 2 uur!) en besluiten daarna nog even langs Peter, Jack en Mandy te gaan. We kletsen wat en Bram vermaakt zich prima met Mandy. Daarna eten Rita en Bram weer bij Ma en Rinus. Ze hebben daar afgesproken met Dirk. Ze genieten van weer een nederlandse kost en broer en zus hebben elkaar genoeg te vertellen.

Vrijdagochtend gaat Rita langs bij haar oude werk en haar ex-collega’s. Gelukkig gaan ze net aan de koffie en zijn Anneke en Daniëlle er ook. Ze praten weer bij en al snel blijkt dat het lijkt alsof Rita niet is weggeweest. Er wordt al snel weer gepraat over de alledaagse dingen. Deze hele week, en ook de vorige weken, voelt alsof we niet zijn weggeweest. Het voelt al heel snel weer vertrouwd. ’s Middags heeft Rita met Jos, Esther en Mark afgesproken. Tim heeft zijn zus helaas niet kunnen zien, maar gelukkig zien Rita en Jos wel elkaar. Ze gaan die middag naar een restaurant in Rotterdam, de ‘Piratenclub’ genaamd. Het restaurant ziet er van binnenuit als een piratenschip maar uiteraard eten we buiten. Bram kiest weer een frikandel uit! Na de maaltijd krijgen de kids een piratenkado: Bram, Mark en Esther vechten er samen op los met hun zwaard, ooglap en een kapitein-haak geval. Deze week bestaat het menu uit frikandellen en hollandse kost. Nou, is dat geen gezonde combinatie? Na afloop gaan we richting Ma en Rinus en bekijken we daar elkaar foto’s. Tim belt die avond en praat met zijn zusje weer wat bij. Bram is die avond versleten en slaapt binnen een minuut nadat hij op bed is gelegd.

Het laatste weekend in Nederland is aangebroken. Rita wil nog een keer naar het strand voordat ze terug gaat naar Amerika. Samen met Ma en Rinus gaan ze naar Hoek van Holland. Het is die ochtend wat bewolkt, maar het wordt een prima ochtendje bij het strand. Bram vindt de golven geweldig en is niet meer uit het water te slaan. Verder doen ze die dag lekker rustig aan en blijven ze rondom het huis van Ma en Rinus.

Zondag, de laaste dag in Nederland....snik snik. Rita heeft met Peter en Jack afgesproken om naar ‘de Binnenmaas’ te gaan. Dit is een groot recreatieoord in ’s Gravendeel. Het is heerlijk weer en er zijn veel activiteiten voor ouder en kind. Bram vermaakt zich uitstekend in het water met Mandy en Peter. Tante Jack offert zich op om met Bram van de glijbaan te gaan. Rita ziet het niet zo zitten om met haar inmiddels 7 maanden dikke buik van de snelle glijbaan te gaan. Dat komt een volgende keer wel weer. Ze sluiten die dag af met het eten van shoarma met heel veel knoflooksaus. Tim, Rita en Bram zijn de vakantie begonnen met shoarma eten bij Marco en Sylvia en daarom wordt er ook weer geeïndigd met een heerlijke shoarmamaaltijd. Behalve kroketten, frikandellen, haring en drop, kennen ze in Amerika ook geen shoarma. Misschien een gat in de markt in Amerika?

Maandagochtend gaat om 5.30 uur en Rita en Bram zijn klaar voor het vertrek vanaf Schiphol. Ma en Rinus brengen hen weg en drinken nog een laatste bakkie thee en koffie op het vliegveld. De vlucht verloopt prima, er zijn geen vertragingen en Rita en Bram worden opgehaald door Tim. Ondanks de waanzinnige tijd in Nederland zijn ze weer erg blij om thuis en weer bij elkaar te zijn! Familie Veerman is weer compleet en zijn weer in Amerika. We houden jullie natuurlijk op de hoogte van onze verdere avonturen in Amerika en de geboorte van onze nieuwe amerikaanse dochter!

Zon, zee en strand

Een vakantie in Nederland kan natuurlijk niet voorbij gaan zonder een bezoek aan het strand. Zeker met de temperaturen van de afgelopen weken is een strandbezoek bijna een verplichting.

Na onze tweede ‘vrije dag’ op dinsdag, waarop we behalve in de zon zitten en een stukje fietsen verder niks doen, gaan we op woensdagochtend richting Ouddorp. Om half 12 lopen we het strand op. Het brede strand is niet echt druk misschien komt dat door de voertaal. Het Duits voert namelijk de boventoon. Af en toe horen we wel wat Nederlands maar het lijkt een zeldzaamheid. Voordat het we het strand opgaan, moeten we wel even een emmeretje, schep en bal moeten aanschaffen. Want deze hebben we natuurlijk niet meegenomen uit Omaha. Overigens is het de vraag of het in Omaha ligt want er is maar weinig strand in Nebraska. Met deze nieuwe speeltjes vermaken we ons uitstekend. We hebben het al vaker gezegd maar er lijkt in Bram een echte voetballer te schuilen, of spreekt hier de wens van de vader? Hoe dan ook, hij dribbelt er lustig op los en probeert af en toe de bal zelfs hoog te houden. Moeders is niet meer zo snel dus die houdt zich vooral bezig met rustig overschieten. Papa is sinds zijn enkeloperatie toch wel een stuk mobieler dan vorig jaar om deze tijd dus hij kan Bram weer voorbij rennen.

Na 3 uur houden we het voor gezien want de volgende afspraak is aanstaande. Peter, Marjan en Maarten wonen in Ellemeet. We zien hun huis voor het eerst en we zijn impressed (alhoewel we alweer 3 weken geen Engels spreken blijken sommige termen al redelijk ingebakken te zijn). Het huis is volledig gerenoveerd door Peter en het is werkelijk prachtig met een hele mooie tuin. Onze nichtjes Maybelle en Michelle, de kids van Hélène en Hans, logeren een weekje in Ellemeet dus het is dolle pret. ‘s Avonds bbq-en we. Dit is iets wat we in Omaha minstens 4 keer per week doen maar hier nog niet aan waren toegekomen. Omdat het vanuit Ellemeet naar Beekbergen ongeveer 2 uur rijden is, zijn we pas rond half 12 thuis. Dan valt pas op dat de zon aan het Hollandse strand toch wel even iets anders is dan de zon in Omaha want Tim heeft weer eens een prachtig rood ruggetje overgehouden aan de combinatie van zeeuwse zon en wind. Rita is, dankzij haar ‘elegante’ zwangerschapsbadpak, niet verbrand.

Donderdag is een werkdag voor Tim en een shop-dag voor Rita. Beiden vermaken zich uitstekend. ‘s Avonds gaan we met Pa von Henning bij een Chinees in Rotterdam eten. Dit ter ere van zijn aanstaande 76e verjaardag in augustus waar we helaas niet bij kunnen zijn. Toevallig was donderdag 13 juli 45 jaar geleden ook zijn trouwdag dus dat maakt het etentje nog specialer. Bram blijft ondertussen bij Opa en Oma in Rotterdam.

Vrijdagochtend beginnen we alvast met inpakken en opruimen. Zondag vertrekt Tim namelijk alweer richting Omaha en vanaf dat moment slaapt Rita afwisselend bij haar vader en bij Tineke en Rinus. Aan het einde van de middag is daar het volgende vriendenbezoek. Sandra en Albert in Strijen verwelkomen ons en dochter Julia is natuurlijk ook van de partij. We hebben gemerkt dat volwassenen, gelukkig maar, uiterlijk weinig veranderen in 7 maanden. Hoe anders is dat bij kinderen. Julia is echt al enorme groot. Al geeft dit natuurlijk wel gelijk aan hoe oud wij ons soms voelen. Want dit soort dingen hoorde je vroeger ‘oude mensen’ tegen je zeggen; ‘wat ben je groot geworden!’. Na het eten zitten we nog even buiten en dan rijden we voor de laatste keer naar Beekbergen. Alhoewel we de vakantie nog lang niet zat zijn, zijn we wel blij dat we niet meer op en neer hoeven te rijden. We hebben absoluut geen hekel aan rijden maar na 2 weken is het genoeg.

Zaterdagochtend ruimen we de laatste dingen op. We hebben er genoten. Het was heerlijk om een plek voor jezelf te hebben. Al alles loopt zoals we hopen, zijn we rond oud en nieuw weer 2 weken in Nederland. Dan zullen we niet in Beekbergen slapen maar hopelijk in de buurt van Port Zeelande. En......... iedereen is hierbij uitgenodigd om langs te komen. Want in tegenstelling tot deze vakantie, zullen wij wat minder gaan rijden en ontvangen we dit keer liever vrienden en familie. Want alhoewel Bram het uitstelend vond, zullen we met een kleintje toch wel iets meer aan huis gekluisterd zijn.

Zaterdagmiddag gaan we naar Rinus want die viert vandaag zijn verjaardag, die eigenlijk zondag pas is. Helaas zijn Jos, Jaap, Esther en Mark nog op vakantie maar de rest van de familie is er wel. We zien Hans en Hélène dus dit keer ook. Wel jammer dat Tim zijn zus niet even ziet. Onze vakantie bleken precies opdezelfde data te vallen. Gelukkig ziet Rita de ‘Zeeuwse familie’ komende week nog wel.

Zondagochtend om 7 uur brengt Rita Tim naar Schiphol en dan is er één Veerman het land weer uit. De vlucht gaat heel goed al heeft is er in Chicago 5 uur overstaptijd, wat wel lang is als je wat moe begint te worden. Johan pikt Tim op van het vliegveld en dan zit de vakantie er officieel op. Maandag is Tim weer aan het werk en belooft hij zichzelf gelijk plechtig dat hij nooit meer gaat werken 12 uur nadat hij is aangekomen vanuit Nederland..............

Wat leuk om iedereen weer te zien!

Vrij, Hengelo en onderbroeken

Woensdag zijn we een dagje ‘vrij’. We genieten we van het lekkere weer in Beekbergen. We pakken de fietsen van Pa en Corry en fietsen door de heerlijke bossen in de omgeving. Onze conditie is aanzienlijk minder geworden in Amerika, want na 2 uurtjes fietsen liggen we afgemat op de bank. Daar moeten we toch maar gauw weer iets aan doen als we terug zijn (maar nu nog lekker niet!). ’s Avonds besluiten we om de volgende ochtend langs Tante Wil en Oom Arie te gaan. Even een belletje naar Hengelo en het is geregeld. Heerlijke tompoezen worden geserveerd. Bram vermaakt zich prima met de auto’s en het speelgoed. Rita en Tim kletsen weer wat bij en zitten heerlijk in de tuin. Het is namelijk nog steeds geweldig weer in Nederland. Je hoort ons niet klagen hoor!! Donderdagmiddag is weer een dagje vrij en is ingeruimd voor de HEMA in Apeldoorn want goede, lekkere onderbroeken moeten nog uitgevonden worden in de States.

‘De meiden’

Vrijdagmiddag heeft Rita afgesproken met de meiden van de HBO-J. Dit zijn haar vriendinnen uit haar studietijd in Den Haag. Gitte, Linda, Marjoke en Mirjam komen die middag naar het huisje in Beekbergen. Jolanda kan er helaas niet bij zijn, vanwege vakantie. De kinderen komen mee en het wordt een gezellige boel. De ‘kids’ vermaken zich met stokken en dennenappels uit het bos en de meiden praten, als van ouds, weer heel wat bij. Het lijkt alsof Rita niet is weggeweest. Tim helpt die middag prima met de catering, maar heeft het met al die kletsende meiden al snel gezien en “vlucht”naar binnen voor de “Tour de France” en de computer.

Weekend

Dan is het weekend. Al is er nu natuurlijk niet veel verschil tussen door-de-weeks en het weekend. We gaan vrolijk door met het bezoeken of weggaan met vrienden en familie. Tim gaat die middag en avond naar “concert at Sea” in Zeeland. Gelukkig blijft het droog en geniet hij samen o.a. Racoon en Blof. Rita haalt die middag (oma) Corry op van het station in Apeldoorn. Ze blijft een aantal dagen in Nederland voor wat lopende zaken. Zij kijken die avond de troostfinale voetbal.

Blijdorp

Zondag 9 Juli hebben we afgesproken bij Diergaarde Blijdorp in Rotterdam met Peter, Jacqueline, Mandy, Rene, Michelle, Femke, Marco, Sylvia, Laura, Pieter, Sabine, Thijs en Nienke. Deze afspraak hebben we weken geleden in Amerika al gemaakt. Iedereen is er en het wordt een gezellige middag. Erg veel dieren zien we niet die dag. We hebben het te druk met elkaar en stoppen iedere vijf meter om weer alle kinderen bij elkaar te zoeken en op elkaar te wachten. Ach, die dieren kent iedereen toch wel. We vermaken ons prima en eindigen die middag met het eten van een ijsje. ’s Avonds eten we bij Pieter en Sabine en kijken we de finale Italië - Frankrijk. Redelijk vermoeid rijden we terug naar Beekbergen en liggen we 00.30 uur in ons bed. Het is heerlijk om een ‘eigen’ huis te tijdens de vakantie maar het heen en weer rijden zorgt er wel voor dat de kilometerteller binnen een week al meer dan 1200 km aangeeft.

Bram’s vriendinnendag

Maandagmiddag staat een hele serie bezoekjes op het programma. Het is vandaag Bram’s vriendinnendag. Het eerste bezoek is aan Isa. Zodra Isa Bram voor het raam ziet staan rent ze enthousiast naar de deur. Bram is net zo enthousiast. Ze zijn elkaar duidelijk nog niet vergeten en voor we er erg in hebben spelen ze ook weer als vanouds. Esther heeft het badje buiten staan dus het duurt dan ook niet lang voordat Bram en Isa in het bad zitten. Hier zien we ook Ann en Esther’s moeder weer eens. Het is heerlijk in de tuin want het is weer stralend weer.

Vervolgens gaan we bij Aldwin en Jessica en de pasgeboren Emma langs. Bram toont Aldwin zijn voetbalkunsten en laat ook even (niet vooraf geoefend!) weten dat Ajax niet helemaal zijn club is.

Omdat we de afgelopen week een kadootje zijn vergeten af te geven voor Anouk, doen we dat nu nog even. Toevallig komen Anouk en haar ouders Joost en Marijke net thuis zodat we hun ook nog even spreken. En terwijl wij bijpraten rennen Bram en Anouk als vanouds achter elkaar aan. Het volgende bezoek is een ingelast bezoek aan onze oude straat. Gelukkig blijken Rob en Barbara thuis te zijn, dus die zien we ook nog.

’s Avonds eten we bij Ton, Natascha, Kyara en Daan in Dordrecht, waar ook Janien is aangeschoven. Janien komt over een paar weekjes bij ons dus we hebben nog even de tijd om wat dingen door te spreken. Na Isa en Anouk is Kyara Bram’s 3e grote Hollandse vriendinnetje waar mee hij direct alweer als vanouds mee speelt. Het is misschien een cliché maar ‘alsof we nooit zijn weggeweest’ is iets wat bij iedere ontmoeting blijkt te gelden. Gelukkig maar!

Alsof we nooit zijn weggeweest

Aankomst in Nederland

Zondagavond 2 juli om 8 uur komen we via Oslo in Amsterdam aan. Marco, Sylvia en Laura komen ons ophalen. Met onze eigen Ford Escort rijden we naar Spijkenisse, waar we de eerste nacht zullen slapen. Voor onszelf hebben we een ‘lekker-eten-top 3’ gemaakt. En al binnen 2 uur nadat we voet op Nederlandse bodem hebben gezet, staan de shoarma schotels, met heel veel saus uiteraard, voor onze neus. Heerlijk! Tot een uur of 1 ‘s nachts zitten we in de tuin en kletsen we wat af. Dit hebben we wel gemist hoor.

Maandag 3 juli
Vandaag ziet Rita haar vader weer voor het eerst in 7 maanden. We lunchen bij hem met het volgende uit de ‘lekker-eten-top 3’: rauwe haring. Ook hier weer veel verhalen maar het gevoel wat vooral overheerst is het gevoel dat het allemaal zo vertrouwd is en dat het is alsof we slechts even op vakantie zijn geweest.

Na de lunch gaan we op kraamvisite bij Rene en Michelle. Femke is hier een tijdje geleden geboren en nu is het de beurt aan ons om haar te bewonderen. Ook hier weer dat gevoel alsof we niet zijn weggeweest. Gelukkig is er niet zoveel veranderd.

Aan het einde van de middag gaan we bij Peter, Jacqueline en Mandy langs. Het is geweldig weer dus zitten we in de tuin en daar komt de laatste gang uit de ‘lekker-eten-top 3’: onbeperkt patat en snacks en hollands bier. We genieten ook van deze oer-Hollandse lekkernij. Raar dat je zo naar pindasaus, frikandellen, kroketten en een kaas soufflé kan verlangen. Bram vermaakt zich uitstekend met Mandy, die haar kleine neefje overal mee naar toe neemt en alles laat zien. Na een lange maar leuke Maandag gaan we naar Beekbergen waar we de komende 14 dagen slapen. Ook dit huis van Pa en Corry ziet er peikfijn uit en omdat de bedden opgemaakt zijn, kunnen we gelijk naar bed.

Dinsdag 4 juli (onafhankelijkheidsdag van de VS)

‘s Morgens vroeg gaan we op bezoek bij ‘de Speeldoos’, het kinderdagverblijf waar Bram 2 dagen in de week heeft gezeten. Bram herkent zijn grote vriendin Anouk onmiddelijk. Anouk krijgt een dikke knuffel en Bram krijgt een kus terug. Verder is dit bezoek voor Bram een beetje verwarrend. Hij rent weliswaar direct richting de watersproeier maar hij lijkt maar weinig te herkennen. Na een tijdje herkent hij zijn oude leidsters Marleen en Lisandra wel, net als Jiska, die ook onze oppas was. De kinderen van Jiska, Roland en Veronique, die speciaal voor deze gelegenheid naar de Speeldoos waren gekomen waren iets te groot geworden om nog herkend te worden door hem. Na ‘de Speeldoos’ hebben we een verplichting bij de tandarts. Rita en Bram staan na 1 minuut weer naast de stoel terwijl Tim een gaatje moet laten vullen. Bij het volgende bezoek aan Nederland zal de tandarts een verstandskies bij Tim gaan trekken dus Tim heeft iets om naar uit te kijken.

Dinsdagmiddag hebben we onze Amerikaanse vrienden Mark, Rachel en de kinderen, zij zijn door PURAC de afgelopen 6 maanden naar Nederland ‘gezonden’ uitgenodigd om iets van Rotterdam te bekijken. We gaan via Lombardijen met de trein naar de stad, pakken daar de metro en blijven een uur in het Maritiem museum (absolute aanrader voor mensen met kids tot een jaar of 10!!). Met de watertaxi gaan we naar hotel New York en na een drankje op het terras gaan we met de tram weer terug naar Lombardijen waarna we de dag afsluiten met pannenkoeken in het Kralingse bos. Als we vervolgens Italië – Duitsland bij Pa von Henning hebben gekeken, rijden we weer naar Beekbergen waar we om 1:30 uur in bed ploffen.

Woensdag 5 juli

Dit is onze ‘vrije dag’, geen bezoekjes aan familie en vrienden vandaag. Veel meer dan in de zon zitten, boodschappen doen en een stukje fietsen doen we dus niet. Het is nog altijd heerlijk weer. Om ons heen horen we mensen wel klagen over de warmte maar voor ons is dit heel normaal dus we hebben nergens last van al is de bui die ‘s avonds valt wel lekker.

Nog even Noorwegen en dan naar 'huis'

De afgelopen dagen hebben we nog meer van Noorwegen gezien. De natuur is geweldig mooi en indrukwekkend. Maar dat is algemeen bekend. Wat misschien nog het meeste indruk, naast het weerzien natuurlijk, heeft gemaakt, is het weer. Het was bovenverwachting goed weer. Alleen maar zon en temperaturen van boven de 20 ºC. Al met al was het een heerlijk, gezellig weekje. Het was goed om (o)pa en oma weer te zien. We hebben gelijk weer afgesproken: volgend jaar in Omaha.

Vanaf zondagavond 2 juli zijn we in Nederland. Vanaf dat moment zijn we bereikbaar via:

055 – 5050887
06 – 434.14.550