Loy Krathong

Als ik op vrijdagavond een weblog in elkaar aan het draaien ben waarin ik schrijf dat het vanaf nu allemaal wel wat rustiger zal worden buiten het werk, omdat ik al een hoop heb gedaan, word ik alweer verrast. En grote groep van ‘ons’ is dit weekend naar Bangkok. Maar omdat ik daar al ben gweest en omdat er ook nog wel mensen moeten werken, blijf ik hier. Op zaterdag werk ik de hele dag en ‘s avonds is er en een festival. Ik had er al wel wat over gehoord in de afgelopen week maar dat het zo iets groots is. Dan toch maar een ander weblog verhaal plaatsen....

Op de derde zaterdag van de maand in november viert men hier Loy Krathong. Dit is het laatste weekend van de 12e maan-maand. Overigens hanteert men hier een andere jaartelling dan wij doen. Nieuwjaar wordt in april gevierd en we zitten momenteel in het jaar 2550. Goed, terug naar Loy Krathong. Als het aan het einde van de 12e maan-maand volle maan is, is het Loy Krathong festival. Op de avond van deze feestdag trekken miljoenen mensen in Thailand en in de buurlanden (Cambodja, Birma, Laos, Maleisie) naar het water. Het maakt niet uit welk water het is, als het maar stromend is. En daar laten ze hun Krathong te water. Een Krathong is een klein vaartuigje dat gemaakt is van verschillende, inmiddels milieuvriendelijke, dingen. Het bootje is gemaakt in de vorm van een lotus bloem en op de Krathong zitten bloemen, een kaars en 3 wierrookstaafjes. Loy betekent overigens varen en zo is wat de vertaling betreft ook alles weer uitgelegd.

Het bootje wordt te water gelaten en hoe langer het kaarsje blijft branden, hoe meer geluk je krijgt het komende jaar. Naast de Loy Krathong is er ook heel veel vuurwerk. Heel veel, heel erg langdurig en veeeelste hard (ik word een dagje ouder)! En dan is er nog iets dat echt bij Loy Krathong hoort: de Thaise heteluchtballon. Dit is een grote papieren balon waarin onderin een kaarsje hangt. De kaars warmt de lucht in de ballon op en vervolgens zweeft de ballon een heel eind de donkere lucht in. Op die avond van Loy Krathong, zie je dan ook echt duizenden lichtpuntjes aan de hemel.

Om 9 uur vertrek ik met Mark, Henk en Henk (in de volksmond hier gewoon Henk 1 en 2 genoemd) naar het stand van Palla Beach, wat op zo’n 10 minuutjes rijden van ons huis ligt. Ik ken deze heren al sinds ik bij PURAC werk. Mark kom ik zeer regelmatig tegen in alle Technology Platforms die PURAC rijk is (hij is nu Technology Manager van PURAC Thailand), en de Henk-en zijn mijn collega’s geweest in de tijd dat ik nog supervisor was. We kennen elkaar allemaal dus al jaren dus dat is wel leuk. Zodra we aan het strand zijn, kopen we allemaal een Loy Krathong en begeven we ons naar het water. Het is laag water dus moeten we een stukje lopen. Schoenen uit, broek opstropen en vervolgens met je Krathong de zee in. Best bijzonder. Ik heb het niet helemaal kunnen volgen maar laat ik maar van het beste uitgaan en dat mijn kaarsje helemaal is opgebrand op de zee.

Na dit ritueel lopen we langs de vele kraampjes en kermis-achtige tenten. Ook is er nog een miss verkiezing. Iets wat ook bij Loy Krathong schijnt te horen. Al denken wij gewoon dat de lokale mannen de lokale vrouwen wel eens op een podium wil hebben. Palla Beach is trouwens maar een heel klein dorpje maar het is heel erg druk. Het lijkt wel of iedereen in de omgeving vanavond aan het strand is. En navraag leert dat dat ook waarschijnlijk het geval is. Overal zitten hele families op kleden met heel veel eten, er staan tentjes waar mensen in slapen, er wordt muziek gemaakt en wordt gedansd. Je kan het zo gek niet bedenken of het is er. Wat er ook is, is heel veel bekijks. Want wij zijn zo’n beetje de enige blanken hier en met mijn 1.79 m ben ik zelfs al lang te noemen. Dat heeft wel iets. Eindelijk kan ik eens over de hoofden heen kijken. We worden dus regelmatig aangestaard. Henk 1 meet als enige van ons over de 1.85 meter en heeft daardoor, en waarschijnlijk ook dankzij zijn haarbos, het meest bekijks.

Als we de markt hebben afgelopen, gaan we nog een stapje verder in onze Loy Krathong viering. We kopen allemaal een Thaise heteluchtballon. En 1 voor 1 verdwijnen ze de lucht in. Om de avond kompleet te maken, ploffen we met een biertje op de kademuur en kijken we naar het vuurwerk. De zingende families om ons heen doen je gewoon vergeten dat je hier naartoe gekomen bent om te werken. Wat een bijzondere avond weer.