Pattaya

Op zaterdagochtend werk ik nog . Maar rond een uur of 3 ’s middags is het weer tijd voor wat leuks. Met Mark en Ralf ga ik naar Pattaya, waar we rond etenstijd ook Johan ontmoeten. Pattaya.....tja, wat moet ik daar nu eens over vertellen? Pattaya is de sex hoofdstad van de wereld, het moderne Sodom en Gomorra, de verzamelplaats voor oude grijze mannen die op zoek zijn naar jonge meisje, waarbij het niet veel uitmaakt dat die meisjes in het verleden een jongen zijn geweest. Maar behalve deze bezienswaardigheid, die Thailand overigens erg veel geld oplevert, is er natuurlijk nog wel meer te doen. En gaan wij naar Pattaya voor die andere dingen.......yeah sure!

Pattaya ligt precies tussen Bangkok en Bangchang, de plaats waar wij wonen, in. Het ligt op ongeveer een uurtje rijden naar het noorden. En zoals veel plaatsen hier, ligt het ook aan het strand. Overigens moet je je hier niet al te veel bij voorstellen want het strand is veelal maar een meter of 4 breed. Geen hagelwitte bounty stranden dus.

Onze chaufeur, Khun Ong (Khun staat voor meneer/mevrouw), rijdt ons naar Pattaya en pakt hierbij de toeristische route. En terwijl ik dit tik, bedenk ik me dat jullie nu wel eens zouden kunnen denken dat alles hier om sex draait en dat we dus via de rosse buurt zijn gekomen. Nee hoor, echt de toeristische route. Dus in plaats van via de snelweg, rijden we de hele tijd langs de kust en komen we door allerlei leuke Thaise plaatsjes. Khun Ong is een man van eind 40. Hij spreekt redelijk Engels maar bovenal weet hij heel veel van de streek en is hij dus tegelijk een beetje onze gids. Als we in Pattaya aankomen, gaan de anderen op souvenier jacht (voor mijn thuisblijvers: ik ben nog steeds geen souvenierjager dus behalve een borrelglas voor mezelf is er niets gekocht. Dus wees niet bang dat er binnenkort weer tig houten olifantjes op de kast neergezet gaan worden). Als de tassen vol zijn, gaan we naar een kleermaker. Want dat is het eigenlijke doel van deze trip. In Pattaya zit een kleermaker die al voor vele collega’s kleding heeft gemaakt en dit kost erg weinig. Ik, niet echt een pakkenman, laat me dit keer dus wel een pak aanmeten. Grappig hoor. Een pak, helemaal op maat. En het mooiste komt nog. Als het pak klaar is, naait de kleermaker er een keurig Hugo Boss label in. Thailand is ook het land van de namaak. Van kleding tot cd’s. Je kan het zo gek niet noemen of het wordt gekopieerd. Maar het pak kost me minder dan 100 Euro dus dat gooit al snel mijn principes met betrekking to namaak overboord. Sterker nog. We weten zelfs het feit dat we denken dat kleine kinderen onze pakken maken een positieve wending te geven. Zouden deze kinderen anders niet in de prostitutie terecht komen? Dus gelukkig kopen wij pakken en besparen we hun dat lot..... Dubieuze gedachtegang, ik geef het toe. Maar door dit maar te denken slapen we goed. Overigens is het pak niet gelijk klaar hoor. Het is op zaterdag meten, twee dagen later passen en weer een paar dagen later pas ophalen.

Nadat ik me een pak heb laten aanmeten voor feesten en partijen, gaan we naar de Japanner om te eten. Heerlijk maar wel ter waarde van een half pak. Best duur dus dit keer. Maar ja, de dagelijkse toeslag van 25 Euro die we hier krijgen moet toch ook op, dus mogen we ons zo nu en dan best eens ‘laten gaan’. Ons laten gaan doen we overigens niet in de Walking Street. En dat is maar misschien maar goed ook. Al is het natuurlijk heel erg twijfelachtig of ik het hier zo beschijven als we ons wel zouden laten gaan.

De Walking Street is, de naam zegt het al, een straat waar je kan lopen. Overdag rijden er auto’s maar van 7 uur ’s avonds tot 7 uur ’s morgens is de straat auto vrij. Dan is het namelijk het bruisende hart van Pattaya. De straat, zo’n 5 meter breed en 500 meter lang, is bezaaid met clubs, barretjes en restaurant. Maar meer nog dan dat is het bezaaid met schaars geklede Thaises die allemaal maar op 1 ding uit zijn, je geld. En om dat te krijgen doen ze echt alles om je aandacht te trekken. Een hoop gejoel en geklap gaat er op als je langs loopt en in glazen kooien staan dames te dansen. Dames die vaak ook omgebouwde, nog niet helemaal omgebouwde of gewoon verkleedde mannen zijn. En soms is het verschil natuurlijk heel goed te merken. Als je ineens ‘hey sweetie’ hoort met een zware basstem, terwijl er wel een vrouwenlijf aan vast zit, hoef je niet echt te twijfelen. Maar soms is het spelletje ‘zoek de verschillen’ echt wel nodig om erachter te komen. En dan weet je het nog niet helemaal zeker. Na de straat door gelopen te zijn, gaan we naar een grote, soort openlucht, bar. In de bar is een lang breed looppad van voor naar achter en aan weerskanten van het looppad zijn kleine barretjes. En achter elk barretje staan minimaal 8 meiden. En uiteraard gaan wij helemaal het gangpad af zodra we merken dat het een traditie is dat alle binnenkomers in de bar massaal worden toegejuicht en toegeklapt. Goed voor je ego hoor. Je zou bijna gelijk rechtsomkeer maken om het nog een keer te doen. Na een paar biertjes gaan we er maar weer eens vandoor. Ook omdat onze ogen zo langzamerhand uit onze oogkassen vallen van verbazing. Niet omdat het schokkend is wat we zien. Nee, wat dat betreft valt het al allemaal reuze mee (of tegen....;-)). Maar het is allemaal natuurlijk wel heel ‘different’. Al zegt dat misschien meer over mij dan over de sfeer daar. Als je geregeld naar de wallen gaat, zal je hier ongetwijfeld je ogen wat minder uit kijken. Al met al dus een hele leuke avond. Weer eens wat meegemaakt.

Zondag is een vrije dag en die besteed ik met uitslapen, een beetje joggen, bij het zwembad liggen en een bbq, georganiseerd door PURAC. Vooral het eerste deel van de dag breng ik lekker alleen door. Ook wel eens lekker als je bijna 24 uur per dag wordt omringd door collega’s. Niet alleen lekker maar ook wel een beetje noodzakelijk want er zitten toch eikels tussen..... Nee hoor, het is erg gezellig. Maar even lekker alleen met een boek is ook veel waard.