Nog 2 nachtjes

Op 27 september is het nog steeds 27 oC. Heerljk hoor. ’s Morgens gaat Tim dus naar Lincoln en gelukkig levert dat geen al te grote problemen op. Ernie en Bobbie zijn goedgekeurd, al zijn we pas echt gerustgesteld als we allemaal in het vliegtuig naar Amsterdam zitten.

Als Tim terug is, gaan we naar een zwemparadijs dat van de week is geopend. Het ligt op 5 minuten rijden van ons huis dus dat is wel lekker. Het kost enorm veel geld ($60) en het is behoorlijk klein als we het vergelijken met het Tikibad. Maar het is wel erg leuk. Zeker omdat Bram voor heel veel dingen precies de juiste leeftijd heeft dus kunnen we hem redelijk vrij laten. Voor ons zijn er een paar grote slides (glijbanen) dus wij vermaken ons ook wel best. Weer even jong! En Emma dobbert overal lekker tussendoor dus die heeft ook een geweldige tijd.

Na een, voor Hollandse begrippen, late MSN met mejuffrouw Klos, gaan wij naar het UpStream restaurant voor het afscheidsdiner van Tim zijn werk. We waren hier afgelopen maandag ook al met Mark en Rachel en nu dus weer. Maar dat is geen straf hoor, gezellig restaurant met heerlijk eten.

De collega’s waar Tim het meest mee heeft gewerkt, komen langs en Rita kent ze inmiddels ook allemaal. Verder zijn Brett en Kristi en Wendy en haar man Richard ook nog speciaal gekomen om afscheid te nemen. Dit is toch echt wel een afscheid. Wetende dat je velen nooit meer zal zien maar hopende dat je met bepaalde personen toch nog wel contact zal kunnen houden. We hebben ons dan ook wel voorgenomen om hier zeker de komende jaren nog eens terug te komen want de afgelopen dagen hebben wel geleerd dat we veel om sommige mensen zijn gaan geven. En zij om ons. De Amerikanen oppervlakkig? Ja, als je ze net of maar kort kent wel maar wij hebben hier een paar echte vriendschappen gemaakt. Het afscheid tussen Hunter en Bram is snel gedaan met een dikke knuffel, hun beide moeders kost het wel wat tranen.

Als we in de auto zitten op weg naar huis zegt Tim ‘Zo, dat was het dan. De koek is op’. Vanaf de achterbank horen we ‘Heb jij het laatste koekje opgegeten, ik wil er ook nog één’. Heerlijk ontwapenend soms die kinderlogica........