Nog 7 nachtjes

Op vrijdag heeft Tim een dagje vrij omdat hij zijn vrije dagen op moet maken, gaat Bram naar school en gaan Emma en Rita naar de bibliotheek om naar kinderverhalen te luisteren. ’s Middags zijn we weer samen en gaan we met zijn vieren naar de tennisbaan om nog één keer een paar ballen te slaan. Bram probeert het ook maar ontdekt dat tennis toch net even wat moeilijker is dan voetbal, baseball en minigolf.

Nadat we vervolgens nog wat bankzaken hebben geregeld, gaan we naar Johan en Deirdre waar we voor het laatst bbq-en. En een paar heerlijke steaks en ribs verder, bekijken wij hun vakantiefoto’s van Alaska en hun die van ons van YellowStone. Alaska, het is misschien niet een land waar je als Nederlander snel zal komen maar mocht je de mogelijkheid hebben: doen! Overigens kan je ook met Noorwegen beginnen want beide landen lijken op het eerste gezicht wel wat op elkaar. Met dat verschil dat Alaska wel erg veel ijs, gletsjes en beren heeft.

Op zaterdagochtend gaan we voor het laatst met Kristi, Brett, Hunter en Darwin uit ontbijten bij, hoe kan het ook anders, Le Peep. Zoals altijd is het eten heerlijk en vooral erg veel. En ook de kinderen eten hun vingers erbij op. Na het ontbijt gaan we met zijn achten naar een Pumpkin patch. Deze zaterdag zjn de Pumpkin patches weer begonnen en het is een mooie gelegenheid om de hele dag met Brett en Kristi door te brengen. Wat een Pumpkin patch is, hebben we vorig jaar al uitgelegd dus dat scheelt voor nu wat lees- en tikwerkt. Het heeft in ieder geval heel veel te maken met de oogst van de pompoenen en Halloween (31 oktober). De patch waar we nu heen gaan, is Rita vorige jaar al eens geweest met de toen net geboren Emma, Bram en Oma poesie mauw. Het is één van de grootste Pumpkin patches in Omaha en omgeving. En we vermaken er ons, toch wel onverwachts, met gemak een uur of vier. En het weer zit, in tegenstelling tot het bezoek vorig jaar, enorm mee. De hele dag straalt de zon en is het 30 oC. Ja, als je ons zou vragen wat we het meest hier gaan missen, is het misschien wel het weer. Zes maanden van het jaar is het boven de 25 oC. Dat is toch wel erg lekker hoor.

s’ Avonds zouden we gaan uiteten met Mark en Rachel. Maar een uur voordat we hebben afgesproken, belt Rachel. Zoon Ben heeft een plank op zijn vingers gekegen en ze moeten naar de eerste hulp. Omdat Britney waarschijnlijk al onderweg is, besluiten wij om dan maar gewoon met zijn tweetjes te gaan eten. En terwijl Bram, Emma en Britney voor het laatst samen zijn, zitten wij voor het laatst in ons favoriete Italiaanse restaurant. Van Britney horen we dat Bram het toch wel wat raar vindt dat hij haar nooit meer ziet. Hij mag dus extra lang opblijven. Emma is wel al lang naar bed want die heeft ineens vrij hoge koorts gekregen. Als wij later op de avond terug komen, liggen beide kids al op bed en nemen wij ook afscheid van Britney. Over een maand krijg ze haar eerste kindje. We geven haar dus nog een kadootje en na de laatste knuffels stapt ze op. Na Jiska en Fabiola in Nederland, was Britney onze derde oppas. En wederom hebben we daar een hele goeie aan gehad. Waar zouden we zijn zonder opppas?

Overigens gaan we na het eten nog even bij Mark en Rachel langs voor koffie met breadpudding. Met Ben gaat het alweer een stuk beter. Eén van zijn vingers is behoorlijk gehavend maar als de nagel er over een tijd af is, zal het allemaal wel goed komen.