Lijstjes

De afgelopen maanden liggen er verschillende lijstjes in ons huis (huizen is hier beter op zijn plaats haha). Zouden we geen lijstjes maken, dan zou het een chaos worden. We horen de laatste tijd wel ‘Hoe doen jullie dat allemaal? Ik zou het niet kunnen?’ Nou, hier is het geheim: lijstjes, lijstjes, lijstjes! En dankzij deze lijstjes en een beetje discipline komt het allemaal goed.

Deze week was weer een week dat er erg veel van de lijstjes is afgestreept. Maar voor de belangrijkste gebeurtenis van de week hadden we natuurlijk geen lijstje nodig. Want Bram zijn eerste schooldag vergeten we natuulijk niet. Op maandag neemt Tim Bram om 7 uur ’s morgens mee van Beekbergen naar Gorinchem. Gezellig hoor, zo samen in de auto ’s morgens vroeg. En praten dat hij doet. Bram doet bij het opstaan zijn mond open en die gaat pas weer dicht als hij gaat slapen. We komen keurig op tijd aan bij school en na enig zoeken vinden we zijn klaslokaal. Eigenlijk vinden we niet zozeer zijn klaslokaal alswel Anouk. Met haar lange rode haar staat ze al te glunderen als Bram door de gang aan komt lopen. Juffrouw Nathalie wijst Bram zijn plek en alsof het de normaalste zaak van de wereld is, gaat hij in de kring zitten. Omdat hij deze week zogenaamde wen-dagen heeft, haalt Rita hem tussen de middag weer op. Bram vind het geweldig. En hij heeft al een vriendje. Toeval of niet maar er blijkt een Amerikaans jongetje, Devon, in zijn klas te zitten en ze hebben elkaar dan ook al snel gevonden. Volgens Bram praten ze Engels met elkaar, benieuwd wat de andere kinderen daarvan vinden.

Maar een heleboel andere dingen staan dus wel op lijstjes en soms loopt het allemaal niet zoals gehoopt. Zo gaan we op maandag de Ford Escort weer overschrijven van Rinus naar Tim. Maar bij het postkantoor blijkt dit niet te gaan omdat we nog niet staan ingeschreven in de gemeente. Lastig allemaal want we willen komende een nieuwe auto kopen. Dus maar snel inschrijven in de gemeente Gorinchem. Een beetje ‘fraude’ plegen we hiermee natuurlijk wel mee want officieel wonen we nog niet in de gemeente Gorinchem. Maar omdat Tim over anderhalve week weg gaat en we dit nog graag willen afhandelen, doen we maar net of we gek zijn. Hopelijk kunnen we deze week een bewijs van inschrijving krijgen waarmee ook de RDW zijn goedkeur kan geven. Waarmee wij de Ford Escort en de nieuwe auto in ons bezit kunnen krijgen.

Maar er is meer. Zo heeft Rita een sollicitatiegesprek bij haar oude baas maar ze wordt jammerlijk afgewezen. Ze moet dus de komende tijd weer flink aan de (solliciteer)slag. Tim krjgt zijn vaccinaties en regelt een visa voor Thailand. De telefoon en internet worden geregeld, digitale televisie, de post, brieven aan onze Amerikaanse vrienden, de verhuizing, diverse oppassen voor de kids enzovoort enzovoort. En ondertussen ‘mogen’ we ook weer langzamerhand onze spullen inpakken want we gaan Beekbergen weer verlaten. Dus de koffers en dozen staan weer klaar, net als de poetslappen en sopjes want het huis moet wel netjes worden achtergelaten. We zijn wel blij dat we nu eindelijk sinds vier maanden weer eens een eigen plekkie krijgen. Al is dit ‘we’ natuurlijk relatief want we is in dit geval alleen Rita en de kids. Voor Tim duurt het nog 2 maanden. Want ondanks dat zowel Latvian Village als ‘Beekbergen’ hele goede onderkomens waren en zijn, is niets lekkerder dan je eigen stekkie. En daar komt ook nog eens bij dat we momenteel meer dan 1000 kilometer per week per auto rijden. Het is mooi geweest, we gaan terug naar Gorinchem.

Maar gelukkig hebben we ook nog tijd voor ontspanning. In het weekend bezoeken we het strand en het bos. We worden deze weken getrakteerd op heerlijk weer. Ja, we hebben het wel druk maar het is een georganiseerde drukte dus het is goed te doen. En vergeleken met de komende week is het nu nog erg rustig te noemen...