Zon, zee en strand

Een vakantie in Nederland kan natuurlijk niet voorbij gaan zonder een bezoek aan het strand. Zeker met de temperaturen van de afgelopen weken is een strandbezoek bijna een verplichting.

Na onze tweede ‘vrije dag’ op dinsdag, waarop we behalve in de zon zitten en een stukje fietsen verder niks doen, gaan we op woensdagochtend richting Ouddorp. Om half 12 lopen we het strand op. Het brede strand is niet echt druk misschien komt dat door de voertaal. Het Duits voert namelijk de boventoon. Af en toe horen we wel wat Nederlands maar het lijkt een zeldzaamheid. Voordat het we het strand opgaan, moeten we wel even een emmeretje, schep en bal moeten aanschaffen. Want deze hebben we natuurlijk niet meegenomen uit Omaha. Overigens is het de vraag of het in Omaha ligt want er is maar weinig strand in Nebraska. Met deze nieuwe speeltjes vermaken we ons uitstekend. We hebben het al vaker gezegd maar er lijkt in Bram een echte voetballer te schuilen, of spreekt hier de wens van de vader? Hoe dan ook, hij dribbelt er lustig op los en probeert af en toe de bal zelfs hoog te houden. Moeders is niet meer zo snel dus die houdt zich vooral bezig met rustig overschieten. Papa is sinds zijn enkeloperatie toch wel een stuk mobieler dan vorig jaar om deze tijd dus hij kan Bram weer voorbij rennen.

Na 3 uur houden we het voor gezien want de volgende afspraak is aanstaande. Peter, Marjan en Maarten wonen in Ellemeet. We zien hun huis voor het eerst en we zijn impressed (alhoewel we alweer 3 weken geen Engels spreken blijken sommige termen al redelijk ingebakken te zijn). Het huis is volledig gerenoveerd door Peter en het is werkelijk prachtig met een hele mooie tuin. Onze nichtjes Maybelle en Michelle, de kids van Hélène en Hans, logeren een weekje in Ellemeet dus het is dolle pret. ‘s Avonds bbq-en we. Dit is iets wat we in Omaha minstens 4 keer per week doen maar hier nog niet aan waren toegekomen. Omdat het vanuit Ellemeet naar Beekbergen ongeveer 2 uur rijden is, zijn we pas rond half 12 thuis. Dan valt pas op dat de zon aan het Hollandse strand toch wel even iets anders is dan de zon in Omaha want Tim heeft weer eens een prachtig rood ruggetje overgehouden aan de combinatie van zeeuwse zon en wind. Rita is, dankzij haar ‘elegante’ zwangerschapsbadpak, niet verbrand.

Donderdag is een werkdag voor Tim en een shop-dag voor Rita. Beiden vermaken zich uitstekend. ‘s Avonds gaan we met Pa von Henning bij een Chinees in Rotterdam eten. Dit ter ere van zijn aanstaande 76e verjaardag in augustus waar we helaas niet bij kunnen zijn. Toevallig was donderdag 13 juli 45 jaar geleden ook zijn trouwdag dus dat maakt het etentje nog specialer. Bram blijft ondertussen bij Opa en Oma in Rotterdam.

Vrijdagochtend beginnen we alvast met inpakken en opruimen. Zondag vertrekt Tim namelijk alweer richting Omaha en vanaf dat moment slaapt Rita afwisselend bij haar vader en bij Tineke en Rinus. Aan het einde van de middag is daar het volgende vriendenbezoek. Sandra en Albert in Strijen verwelkomen ons en dochter Julia is natuurlijk ook van de partij. We hebben gemerkt dat volwassenen, gelukkig maar, uiterlijk weinig veranderen in 7 maanden. Hoe anders is dat bij kinderen. Julia is echt al enorme groot. Al geeft dit natuurlijk wel gelijk aan hoe oud wij ons soms voelen. Want dit soort dingen hoorde je vroeger ‘oude mensen’ tegen je zeggen; ‘wat ben je groot geworden!’. Na het eten zitten we nog even buiten en dan rijden we voor de laatste keer naar Beekbergen. Alhoewel we de vakantie nog lang niet zat zijn, zijn we wel blij dat we niet meer op en neer hoeven te rijden. We hebben absoluut geen hekel aan rijden maar na 2 weken is het genoeg.

Zaterdagochtend ruimen we de laatste dingen op. We hebben er genoten. Het was heerlijk om een plek voor jezelf te hebben. Al alles loopt zoals we hopen, zijn we rond oud en nieuw weer 2 weken in Nederland. Dan zullen we niet in Beekbergen slapen maar hopelijk in de buurt van Port Zeelande. En......... iedereen is hierbij uitgenodigd om langs te komen. Want in tegenstelling tot deze vakantie, zullen wij wat minder gaan rijden en ontvangen we dit keer liever vrienden en familie. Want alhoewel Bram het uitstelend vond, zullen we met een kleintje toch wel iets meer aan huis gekluisterd zijn.

Zaterdagmiddag gaan we naar Rinus want die viert vandaag zijn verjaardag, die eigenlijk zondag pas is. Helaas zijn Jos, Jaap, Esther en Mark nog op vakantie maar de rest van de familie is er wel. We zien Hans en Hélène dus dit keer ook. Wel jammer dat Tim zijn zus niet even ziet. Onze vakantie bleken precies opdezelfde data te vallen. Gelukkig ziet Rita de ‘Zeeuwse familie’ komende week nog wel.

Zondagochtend om 7 uur brengt Rita Tim naar Schiphol en dan is er één Veerman het land weer uit. De vlucht gaat heel goed al heeft is er in Chicago 5 uur overstaptijd, wat wel lang is als je wat moe begint te worden. Johan pikt Tim op van het vliegveld en dan zit de vakantie er officieel op. Maandag is Tim weer aan het werk en belooft hij zichzelf gelijk plechtig dat hij nooit meer gaat werken 12 uur nadat hij is aangekomen vanuit Nederland..............