Moeders weg, Tim weer terug

Uit ontbijten

Het begint zo langzamerhand een traditie te worden: uit ontbijten bij ‘Le Peep’. Als Tim net terug is uit Nederland nemen we Oma Poesie Mauw (die naam heeft ze overigens een paar jaar geleden gekregen toen ze een pluche poes gaf aan Bram) mee naar het restaurant. En net als wij, moet Ma er aan wennen omdat dit toch niet iets is dat je in Nederland doet. Maar ook Oma vindt het heerlijk. Het lijkt erg luxe maar het valt reuze mee hoor. Al geeft deze opmerking wel al aan dat we op sommige punten al aardig aan het veramerikaniseren zijn. En precies een week na dit ontbijt, is het de daaropvolgende zondag weer raak. Ter ere van Rita haar verjaardag, die later deze week op dinsdag is, gaan we weer uit ontbijten. Dit keer met Kristi, Brett, Hunter en Darwin.

Oma gaat weer naar huis

De laatste dag van het bezoek van Ma aan Omaha is Tim ook nog vrij. Dus gaan er er nog even op uit. We gaan naar het deSoto Natural Parc. Hier zijn we van de zomer ook geweest met Rinus en Ma. Maar dit keer zien we weinig dieren. Eigenlijk zien we alleen maar kalkoenen, de herten laten zich niet zien. Waarschijnlijk komt dat omdat het nog vroeg in de middag is en dan zitten de herten dieper in de bossen. Daarnaast is een aantal weken geleden het jachtseizoen geopend en dus is er ook gewoon flink aantal minder herten dan een half jaar geleden. Er mag gedurende deze 2 maanden gejaagd worden. Uiteraard is dit vooral voor de lol van de jager maar het dient ook om het hertenbestand op orde te houden, want anders zijn er gewoon te veel. Na het natuurpark, gaan we naar een soort antique markt. In een grote loods midden in het, inmiddels weer kale, boerenland, staan allerlei dingen uitgestald uit vroeger jaren. Ma koopt een mooi oude filmposter en heeft zo toch nog een souvenier. ’s Avonds ma ons uit eten en trakteert ze op steaks.

Op dinsdagochtend gaat Tim aan het werk en zet Rita oma weer op het vliegtuig. De vlucht gaat uitstekend en een dag later pikt Rinus haar weer veilig op van Schiphol. Het waren 2 hele gezellige weken. Ma nogmaals bedankt voor al je hulp! Het weer

We hebben het al vaker gezegd en geschreven maar het weer is hier soms maar iets raars. Anderhalve week geleden viel de eerste (natte) sneeuw en werd het al een stuk kouder. ’s Nachts en ’s morgens was het –5 °C en overdag was het niet veel warmer dan 2 °C. Maar hoe gek het allemaal kan lopen, blijkt een week later. Want nu zitten we gewoon weer heerlijk op het deck en is het 29 °C. En nog worden we niet ziek! De voorspellingen voor de komende week zijn weer goed maar ja, het kan net zo goed volgende week weer gaan vriezen en sneeuwen.

Baseball

Sport is hier het op 1 na belangrijkste nieuws dat dagelijks via het televisiescherm over ons wordt uitgestort. Het belangrijkste is uiteraard nog steeds de oorlog in Irak. Maar de afgelopen week was het weer een belangrijke sportweek. De World Series, finales van het honkbal, zijn gespeeld. En zoals eerder de basketbal finales, hebben we deze ook proberen te volgen. Na 5 wedstrijden wonnen de St. Louis Cardinals van de Detroit Tigers. En uiteraard waren de Cardinals onze favoriet want de Rode Karidnaal is tegenwoordig onze huisvogel dus mocht er maar 1 team winnen.

Rita bijna jarig

Rita is al haar hele leven jarig op Halloween. Maar de eerste 34 jaar van haar leven heeft ze daar weinig van gemerkt. Maar dit jaar is wel duidelijk dat er van verjaardag vieren, op de dag zelf, weinig komt. Want Halloween is hier heel erg groot (hierover meer volgende week). Haar verjaardag vieren we dan maar een aantal dagen eerder, al is het niet zo als in Nederland dat je dan ook veel visite krijgt. Het gaat redelijk geruisloos voorbij. Zoals eerder geschreven, ontbijten we bij Le Peep en daarna gaan we naar de dierentuin. In de dierentuin is het Halloween-day. Dit betekent dat bijna iedereen verkleed in de dierentuin rondloopt. Vele bedrijven hebben kraampjes waar kinderen gratis snoep krijgen, Trick or Treat dus. Laat die Amerikanen nu nog maar eens zeggen dat de Hollanders 'cheap' zijn. We hebben het nog nooit zo druk gezien in de dierentuin nu er gratis snoep is. Het zijn blijkbaar niet alleen de Hollanders die op gratis dingetjes afkomen...

Omdat er op Halloween zelf weinig van kadootjes geven komt, krijgt Rita haar kadootjes al op zondag. Van Bram en Emma krijgt Rita een boek van Daphne Dekkers en van Tim krijgt ze tennislessen. Rita wilde al langer gaan tennissen en nu heeft Tim haar opgegeven voor een 6 weken durende clinic. Vanaf nu gaat ze 6 weken lang iedere zaterdagochtend, met andere beginners en een heuse trainer, tennissen met andere beginners. En afgelopen zaterdag was de eerste keer. Of er een nieuwe Martina Hingis is opgestaan is maar zeer de vraag maar het was in ieder geval erg leuk.

Lingo

Tim is voor zijn werk de afgelopen 2 weken in Nederland geweest. Het waren 2 lange werkweken, maar het was natuurlijk weer een uitstekende gelegenheid om wat vrienden en familie te ontmoeten.

Zo is hij met ma (toen deze nog niet in Omaha was), Rinus, Jos, Jaap en de kids met de Pannenkoekenboot gaan varen. Erg leuk, zeker omdat Tim zijn zusje al een jaar niet had gezien. Verder stond een bezoek aan Oma op het programma. Door de gezondheid van Oma tijdens de afgelopen zomer, waren we daar niet aan toe gekomen. En na dit bezoek aan oma in Leiden, is Tim naar het strand van Noordwijk gegaan. En heb maar geen medelijden met Tim hoor dat hij helemaal alleen naar het strand moet, want deze strandgek vermaakt zich uitstekend.

Uiteraard is er een ‘chineesje gepakt’ met Pa von Henning, wat zolangzamerhand al een traditie gaat worden. Zaterdagavond stond er een ‘ouderwets’ avondje stappen op het programma met Rene en Marco. Aan het einde van de avond (of beter: het begin van de ochtend) konder er 2 conclusies getrokken worden:

1- Dit moeten we vaker doen.
2- WE WORDEN OUD!

En vooral de tweede constatering doet natuurlijk pijn. En het meest pijnlijke is nog wel dat er niets van gelogen is. We waren, halverwege de avond, een uurtje of 2 op het stadhuisplein en daar keken we toch wel onze ogen uit. Naast de detectiepoortjes (in onze tijd werd je gewoon van boven tot onder nog eens 'lekker' gefoullieerd), waar we van opkeken, was het vooral het publiek dat ons verbaasde. Meisjes van 17 jaar lopen rond alsof ze op het strand lopen en hebben (nauwelijks verborgen) piercings zo groot als sleutelhangers. We denken dan ook dat dat, gezien de leeftijd van de dames, ook het doel is van de ringen. En daaromheen lopen knulletjes van 17 die hun eerste scheerbeurt nog moeten krijgen. Uiteraard waren wij ervan overtuigd dat wij op de leeftijd er veel mannelijker uitzagen. Wat een zelfkennis......

Wat was nu hét meest opzienbarende nieuws van deze 2 weken? Was dit het resultaat van het werk? Of de pannenkoeken? De shoarma misschien? De geringde meisjes? Het strand? Het verlate verjaardagskado? Nee! Hét meest in het oogspringende nieuws van deze weken is toch wel nieuws rond Lingo.

Tot Tim zijn enorme verbijstering besloot de zendercoordinator van de televisie dat het tijd was om Lingo te schrappen. Tim was er behoorlijk kapot van en wilde net een mail gaan schrijven aan de Tros toen gelukkig de Tweede kamer zich ermee ging bemoeien. En dit bleef niet onopgemerkt want vervolgens liet de Premier zich ook in een interview negatief uit. Hij snapte het niet en vooral niet omdat die Lucille Werner zo’n leuke meid is. Een paar dagen later was de kou uit de lucht. Iedereen kon weer opgelucht ademhalen. Lingo blijft bestaan, de protesten hebben geholpen. Gelukkig, stel je eens voor............. L-I-N-G-O, het staat weer op de kaart!!

Oma 'Poesje Miauw'

Eindelijk is dan zover: Ma ‘Tineke’ komt op kraambezoek! Tim is voor 2 weken naar Nederland en gelukkig komt Tim zijn moeder precies in deze periode om Bram, Emma en Rita even te ondersteunen.
Helaas gaat het ophalen van Oma op het vliegveld niet helemaal zonder problemen: een turbulente vlucht, vertraging van ruim een uur, het zoekraken van een koffer en het elkaar mislopen op het vliegveld. Maar eind goed al goed, ze ontmoeten elkaar beneden op het vliegveld en een uur later zijn ze thuis. Die avond valt het allemaal erg mee met de vermoeidheid van Ma en na een lekkere maaltijd en fijn bijgekletst te hebben, gaan we allemaal op tijd naar bed.

Vrijdagochtend staat in het teken van Halloween. Met de vrijdag”playdate-clubje”, heeft Bram zijn eerste ‘trick and treat-ochtend’. Alle kinderen zijn verkleed en gaan op zoek naar snoep. Bram vindt het prachtig om samen met de oudste kinderen in de buurt te wandelen en snoep te gaan zoeken.

Dit is nog niet de echte ‘trick and treat’. Dat is namelijk op 31 Oktober. Daar vertellen we later in de maand wel meer over. Die ochtend wordt gelukkig de zoekgeraakte koffer ook weer netjes voor de deur afgeleverd en blijft Ma die ochtend thuis om even bij te komen van de lange vlucht. Vrijdagavond wordt Oma al direct voor ‘het blok’ gezet. Rita gaat een avondje weg, samen met de collega’s van Tim zijn werk. Tim heeft namelijk kaartjes geregeld voor een basketbalwedstrijd.

Die avond spelen twee professionele clubs van Amerika tegen elkaar in het evenementenhal van Omaha.Helaas kan hij er zelf niet bij zijn, vanwege het werk. Maar.....we zullen aan je denken! Gelukkig vindt Ma het geen probleem en kijkt er erg naar uit om op Bram en Emma te passen. Zowel de wedstrijd tussen Minnesota en Detroit(96-101) en het oppassen verloopt prima.
In het weekend hebben we lekker weer en besluiten we naar de dierentuin te gaan. Ma is hier, samen met Rinus, 3 maanden geleden, ook al geweest, maar er is nog genoeg te zien! Ondertussen geniet Oma heerlijk van haar kleinkinderen en zij van haar. Emma wordt geknuffeld bij het leven en Bram geniet volop van alle aandacht.

Zondagmorgen gaan we naar het “Children’s museum”. Er is van alles te doen voor de leeftijd van 0-12 jaar. Bram vertoont zijn creativiteit door iets te maken van papier en wol voor Papa en een kunstenares te assisteren met haar ‘collage’. Daarna besluiten we gezellig te gaan uit eten en sluiten we de avond af met een spelletje.
Inmiddels is het hier al aardig herfst geworden. De bladeren vallen van de bomen en ’s nachts zit het kwik rond het vriespunt. Mede door deze reden wordt het uitje van donderdagochtend (‘Fieldtrip preschool’ van Bram) verplaatst naar de maandagochtend. Het is die ochtend iets warmer en niet te loud voor Emma. We gaan weer naar een ‘Pumpkin Patch’.

Dit keer is het wat verder weg en moeten we naar het plaatsje ‘Gretna’, zo’n 20 kilometer verderop. Het is een hele grote boerderij met allerlei activiteiten, waaronder een echte ‘pig-race’. Bram, Emma(slapend), Ma en Rita vermaken zich prima en na een uur of drie vertrekken zij weer. Thuis ploffen zij neer op de bank met een
bakkie ‘Pickwick-thee’, die Ma heeft meegenomen uit Nederland. De thee in Amerika is namelijk niet zo lekker als die uit Nederland, vindt Rita.

Pumpkin Patch

De herfst in Nebraska kan niet voorbij gaan zonder een “Pumpkin Patch”. Waar het woord ‘patch’ voor staat, weten we niet precies maar we denken dat er de oogstplaats van de pompoenen mee wordt bedoeld. In ieder geval staan in deze dagen voor Halloween, waar de pompoenen natuurlijk alles mee te maken hebben, voor alle grote boederijen bordjes met daarop “Pumpkin Patch”. Leuk! Ja? Dat wisten wij ook niet. Dus op een mooie zaterdag trokken we onze stoute schoenen aan en gingen we naar de eerste de beste farm bij ons in de buurt: The Red Barn in Bennington, nog geen 5 minuutjes bij ons huis vandaan.

Als we vlakbij de boerderij zijn, zien we al dat het iets met Halloween te maken moet hebben, want de oranje geverfde strobalen lachen ons al tegemoet. Aangekomen bij de boerderij blijkt er door de boer een grote parkeerplaats op zijn land te zijn klaar gezet. Nadat we de auto hebben geparkeerd, komen we bij een vrouwtje wat ons vrolijk tegemoet lacht. Maar dat lachen blijkt ze niet voor niets te doen want de entree kost $ 10,- voor het gezin. Uiteraard betalen we maar als (nog steeds) echte Hollanders betaamt vinden we het wel veel geld.

Maar voor dit geld mogen we wel over het hele terrein lopen. Er is een speelplaats voor kinderen, een maisbak (dit is een ballenbak gevuld met maiskorrels in plaats van met ballen zoals bij McDonald), dieren om te aaien zoals paarden, koeien, schapen en konijnen. Vooralsnog weinig pompoenen maar het is heerlijk weer dus we vermaken ons best. Als we er toch zijn, gaan we er ook helemaal voor dus slaan we de hay rack ride (een ritje met een hooiwagen) niet over. Zelfs als dit $ 1 per persoon kost. Nu komen we ook achterop het terrein en.....ja hoor, daar zijn ze dan: de pompoenen. In een open veld liggen honderden oranje pompoenen. De kinderen mogen van de wagen af en mogen een pompoen meenemen. Ze zijn niet voor de consumptie maar je kunt er uitstekende halloween gezichten uit snijden. Na de rit mag Bram zijn pompoen wegen en.......betalen. Ja, die boeren zijn niet gek. En als we vervolgens ook nog wat gaan eten komen we na 3 uur uit op een slordige $ 40. Niet gek voor een ochtendje!

Bram is reuze trots op zijn kalkoen zoals hij ze steevast noemt. Wij moeten er erg om lachen en hijzelf ook want ieder keer als hij pompoen wil zeggen, komt er kalkoen uit zijn mond. En nadat hij het dan weer verkeerd heeft gezegd, zegt hij zelf al lachend ‘ik weet het niet hè?’. Maar gisteren, 5 dagen nadat hij zijn eerste pompoen had geplukt, was het zover. Onder het eten had hij het ineens over een pompoen. Hij glunderde van oor tot oor, samen met ons. Wat een lol!

Maar het was erg leuk om eens te zien. Omdat het nog geen halloween is en omdat komende week Tineke langs komt (Tim is dan 2 weken bij jullie in Nederland voor werk), zullen er de komende weken nog wel een paar pumkin patches bezocht worden.

Handyman

We hebben het al een tijd niet over het weer gehad dus daar zullen we dit keer maar even mee beginnen. Na een nat augustus, volgde een fris september, waarbij het vaak in Nederland warmer was dan bij ons, maar nu is de zomer in volle hevigheid teruggekeerd. Dit zeer tot de verbazing van vele weermannen. Maar de afgelopen dagen lag de temperatuur tussen de 32 en 36 °C. Heerlijk hoor. Het is weliswaar maar voor even, want de komende dagen wordt het ‘gewoon’ weer een graadje of 25 °C. Maar het is toch wel genieten.

En terwijl we hier genieten van fantastisch nazomer weer, is Tim begonnen aan zijn najaar-klus-schoonmaakaktiviteiten. Niet dat dit een jaarlijks ritueel is maar rituelen vinden eens hun oorsprong dus wie weet wat dit betekent voor de komende jaren.

Boom

In de voortuin hebben we een vrij grote boom staan die, naast in het voorjaar mooie witte bloemen, ook regelmatig een red cardinaal te gast heeft. Enkele maanden geleden bleek al dat het niet meer zo goed ging met de boom. Een nadere inspectie leerde dat nog niet de hele boom was aangetast door een wratachtig iets maar wel een groot aantal takken. Gewapend met ladder en zaag ging Tim de boom in. En een half uurtje later lag het grasveld vol takken. Nu maar hopen dat de boom volgend voorjaar weer zulke mooie bloemen geeft. Samen met Bram, die net die dag een cowboydag had gehad op zijn preschool (we kleden hem namelijk niet altijd zo!), werden de takken opgeruimd.

Garage

In de garage staan nog steeds wat verhuisdozen en het is allemaal wat rommelig. En met de winter op komst moest er wel wat worden georganiseerd. Want als het kouder wordt, zal Tim zijn auto ook weer in de garage moeten. Hij heeft namelijk geen zin om iedere ochtend om 6 uur te gaan staan krabben. Dus is Tim begonnen met een kleine garage-reorganisatie met als hoogtepunt een prachtige werkbank. Nog even en de garage ziet er piekfijn uit. Benieuwd hoe lang dat blijft.

Auto

Tik...tik...tik. Dit was niet het geluid van een specht op het raam maar het geluid van Rita haar Volvo. Tim, die echt elke reparatie aan zijn auto uitbesteed omdat hij maar net weet waar het stuur en de wielen zitten, ging dit keer zelf aan de slag. Het was dan ook wel erg duidelijk: dead battery, ofwel een kapotte accu. Nadat het opladen via de Ford nog wel was gelukt, zat Rita een dag later weer tevergeefs in haar auto te wachten op een vonk. Dus een nieuwe accu gekocht en gelijk gemonteerd. Als een zonnetje! Tim is zo trots op zijn werk dat hij nu gelijk denkt dat hij in een vorige leven automonteur was (en boomdokter en timmerman...).