Het visum

Inmiddels hebben we bijna dagelijks kontakt met Amerika en is er ook druk telefonisch verkeer tussen PURAC en het Amerikaanse Consulaat want het loopt allemaal niet zo soepel. Of eigenlijk......het loopt een beetje te soepel op 1 'kleinigheid' na. Alle meubels zijn inmiddels gearriveerd in Omaha, het regelen van tickets lijkt ook een kleinigheid, net als het regelen van vervoer voor de hond en de kat, het huis in Omaha is inmiddels van ons. Het enige dat we nog missen is een visum........

Al een aantal weken zijn we bezig om een visum voor ons allemaal te regelen. De eerste keer stonden we na 10 minuten weer buiten het Amerikaans Consulaat (Amsterdam Museumplein) omdat de formulieren deels met pen waren ingevuld. De tweede keer was alles in orde. Alles was duidelijk en er onbrak niets................op 1 ding na: de juiste officier. In de week dat wij bij het Consulaat waren, was het net herfstvakantie. En de officier was daar ook van aan het genieten. Alle ander bezoekers van het consulaat kregen wel hun gewenste handtekeningen maar dat ging allemaal om korte periodes terwijl het bij ons om een visum van 5 jaar gaat inclusief de nodige werkvergunningen.

Maar na een paar weken van onrust is er dan gisteren goed nieuws gekomen. Vrijdag 4 november moeten we weer naar het Amerikaans Consulaat om daar een interview te geven. Naar aanleiding van dit interview zal de officier een visum afgeven. De verwachting is dat we een week later de benodigde papieren hebben en daarna dan echt kunnen vertrekken maar...............het blijft afwachten.

Afscheidsfeestje

Het komt allemaal steeds dichter bij en eigenlijk is iedere dag een beetje afscheid nemen van Nederland. Maar op zaterdag 22 oktober namen we wel een hele grote stap richting Omaha: ons 'time-to-say-goodbye' feestje voor vrienden en familie.

Al de hele week waren we in de weer geweest met de organisatie van het feestje. En zelfs nog de hele zaterdag reden we rond om allerhande zaken nog even te regelen. Maar om 16:00 uur was het dan zover. Alle stoelen en tafels stonden klaar, een hot-dog machine draaide, over de tuin was een zeil gespannen en......... een wagelijke grote Amerikaanse vlag sierde onze huiskamer. We waren er klaar voor.

Om klokslag 17:00 kwamen de eerste squashmaatjes binnen en vanaf dat moment liep het storm. Hadden we heel even het idee dat er misschien te weinig eten en drinken was, om 18:00 uur was het duidelijk: dit komt nooit op en het ziet er allemaal heerlijk uit.

Tussen 18:00 en 20:00 uur was het topdruk. Tussen allemaal kinderen in, liepen 60 mensen te kletsen, te eten en te drinken. Ongelofelijk leuk dat iedereen op onze uitnodiging had gereageerd. Fantastisch om iedereen te spreken. Zo hadden we het vooraf bedacht!!!

Rond 23:00 uur werd het feest door Bram afgeblazen. Niet echt hoor maar Bram wilde eigenlijk niet meer in het oude huis slapen en wilde terug naar de tijdelijke flat. Nou ja, eigelijk was dat ook best een mooi moment. En nadat we nog met een paar anderen hadden opgeruimd ging iedereen naar huis.

Wij willen iedereen bedanken voor jullie aanwezigheid en voor alle mooie kado's. We zullen jullie nooit vergeten en hopen jullie allemaal in goede gezondheid weer 'snel' terug te zien.

The Omaha Adventure..........

Vrijdag 21 oktober 2005

Na een lange tijd van voorbereidingen komt het moment steeds dichterbij dat we voor 3,5 jaar naar Omaha, Nebraska vertrekken. Nog eventjes en dan is het echt zover.

Op deze weblog al onze belevenissen, bedenkingen, ontdekkingen en avonturen......

Maar eerst nog een afscheidsfeestje op zaterdag 22 oktober in ons oude huis in de Herman Gorterstraat in Gorinchem.