Drukke dagen

Zo na de geboorte van een kindje, is het een flinke (nieuwe) drukte. Je bent inmiddels al jaren gewend aan het leventje met zijn 3-en en plotseling moet je weer op zoek naar nieuwe schema’s. Gelukkig maakt Emma het ons nog steeds makkelijk maar wennen is het wel.

Emma

Emma’s navelstreng is er begin vorige week afgevallen dus dat betekent dat ze inmiddels in bad mag. Ze vind het niks. Het badderen duurt daarom maar een minuut of 2 en dan pakken we haar weer snel in. In tegenstelling tot bij Bram houden we ons dit keer niet heel erg strikt aan een voedingsschema. We (dat wil zeggen Rita, de borstvoeding bij Tim wil nog niet echt op gang komen) proberen om de 3 uur te voeden maar soms wil Emma na 2 uur al en soms, vooral ’s nachts, kan het wel 4 uur duren. Maar het gaat allemaal vrij makkelijk. Zelfs het eerste flesje leverde geen probleem op.

’s Nachts zijn moeder en dochter alleen in de weer. De 2 mannen in het huis merken niet van wat er allemaal om hen heen gebeurd. Zowel Bram als Tim werden de eerste dagen nog wel eens wakker maar nu blijven deze doornroosjes roerloos liggen als Emma aan het eten is. Rita slaapt af en toe ’s middags even bij en in het weekend ‘mag’ ze uitslapen.

Afgelopen vrijdag was er weer een mijlpaaltje in het korte leven van Emma. We zijn voor het eerste naar buiten met haar gegaan. We hebben lopend (!) boodschappen gedaan. Bram op zijn fiets, Emma in de wandelwagen en wij naar de HyVee, die op 10 minuutjes van ons huis is. Dat de Amerikanen nauwelijks lopen blijkt wel uit het feit dat de stoep zo af en toe gewoon ineens stopt, zodat je door het gras of over de weg moet. Raar hoor.

Bram

Grote week voor Bram. Niet zozeer omdat hij aan het begin van de week alleen met papa naar de dierentuin is geweest. Nee, het was de week van zijn eerste schoolweek. Ja, kleine jongetjes worden groot. Vanaf deze week gaat Bram 2 middagjes naar preschool op dinsdag en donderdag. Hij vind het geweldig. Zonder schroom liep hij de klas in, ging in de kring zitten en na 2 uur liep hij weer vrolijk met een tekening en snoepjes de deur uit.

Rita

Het enige smetje op de bevalling en de afgelopen weken, is een pijnlijk maagstreek bij Rita. Enkele dagen na de bevalling, toen de verdoving uitgewerkt was, kreeg Rita last van haar maag. Ze heeft de hele week pijnstillers geslikt maar de pijn bleef. In eerste instantie dachten we dat het gewoon interne blauwe plakken waren maar omdat de pijn heviger werd, is Rita afgelopen vrijdag naar het ziekenhuis geweest. Na een scan is er geconstateerd dat het in ieder geval geen blauwe plekken zijn. Er lijkt een scheurtje te zitten in 1 van de ‘slangetjes’ rond de maag, lever en galblaas. Maandag 11 september en dinsdag 12 september moet Rita weer naar het ziekenhuis. Dan voor een bloedtest, een nieuwe scan en een endoscopie. Hopelijk weten we dinsdag dan wat er aan de hand is. Het lijkt allemaal niet al te ernstig, maar vervelend is het wel. Vooral het het endoscopie onderzoek is iets waar Rita niet echt naar uit kijkt (om maar eens een understatement uit de kast te trekken).

De kraamhulp

Kraamhulp Tim is inmiddels ontslagen op doordeweekse dagen. Hij is weer aan het werk gegaan. Overigens is hij te huur hoor dus 1 telefoontje naar Omaha en hij staat bij je op de stoep.

De rest van de wereld

De rest van de wereld draait natuurlijk gewoon door. Nieuws die onze regio in de greep heeft deze week: 9/11. Al de hele week zijn er veel documentaires op televisie en via de mail zijn we al gevraagd om onze Amerikaanse vlag (die we niet hebben) maandag buiten te hangen. De dood van Crocodile Hunter Steve Irwin. Heel erg veel aandacht hiervoor. Zijn Amerikaanse vrouw heeft hier ongetwijfeld iets mee te maken. Het American Football seizoen is weer begonnen en ‘onze’ Huskers zijn zeer goed begonnen en de US Open (tennis).