Whatever!
Deze week echt gebeurd:
Tim liep op zijn werk even het laboratorium in om wat troep op te ruimen. In het lab waren op dat moment 3 anderen aanwezig, die druk aan het praten waren. Dat wil zeggen 2 waren aan het luisteren en 1 was druk aan het praten. Het klonk allemaal heel gewichtig en het leek zelfs alsof er één van de grootste problemen van de wereld werd gesproken. De spreekster sprak, al gebarend, vol passie. Tim deed net of hij niks hoorde maar omdat, vooral de intonatie van de woorden, zijn nieuwsgierigheid wekte, ruimde hij treuzelend op zodat hij ook kon horen wat er nu allemaal aan de hand was. Maar wat werd er dan wel besproken? Hieronder een hele korte samenvatting van het gesprek.
“What does she do? Does she really thinks that…..yeh, you know, it’s really….yeh. It’s so…. So they were down there and, you know, that’s so….. Can you imagine? I thought…yeh…..whatever! And it’s not that it’s, you know, it’s just about…well you know. Oh shit, whatever! How can you do something without even…..yeh, how can that be? But OK, you know, on the other hand…..oh yeh whatever”
En bovenstaande is dus echt gebeurd. Uiteraard is dit een samenvatting maar het gesprek duurde zeker 5 minuten en in die 5 minuten is Tim er op geen mogelijkheid achter gekomen waar het over ging. Het valt zelfs te betwijfelen of beide toehoorders er iets van begrepen want 1 verliet het gesprek na 2 minuten en de ander kwam niet verder dan ‘Huh? Yeh? Whatever!.
Soms is net alsof je bij Oprah of een andere talkshow bent binnen gestapt. Want dit soort gesprekken hoor je vaker hier hoor. Vooral gesprekken onder de jeugd zijn nauwelijks te volgen door ons omdat het doorspekt is met ‘yeh’, ‘you know’ en vooral het inmiddels onmisbare ‘whatever’. Eén van de vooroordelen die wij, Europeanen, hebben over Amerikanen is dat ze oppervlakkig zijn. Tja, soms doen ze ook wel erg weinig moeite om ons op andere gedachten te brengen hoor.
Vrij vertaling van het gesprek op Tim zijn werk (voor de lezers die geen Engels begrijpen en die denken dat Tim zijn Engels waarschijnlijk ook gewoon niet goed genoeg is om een dergelijk gesprek te volgen):
“Wat doet ze? Denkt ze echt dat.....ja, weet je, het is zo....ja. Het is zo... Dus ze gingen daarheen en, weet je, dat is zo... Kan je het je voorstellen? I dacht....ja...wat dan ook.! En het is niet dat het, weet je, het gaat over...nou ja, weet je. Oh shit, wat dan ook! Hoe kan je zoiets doen zonder....ja, hoe kan zoiets? Maar goed, weet je, aan de andere kant......oh ja, wat dan ook”........ Ja, zo is het ineens een stuk duidelijker!
Tim liep op zijn werk even het laboratorium in om wat troep op te ruimen. In het lab waren op dat moment 3 anderen aanwezig, die druk aan het praten waren. Dat wil zeggen 2 waren aan het luisteren en 1 was druk aan het praten. Het klonk allemaal heel gewichtig en het leek zelfs alsof er één van de grootste problemen van de wereld werd gesproken. De spreekster sprak, al gebarend, vol passie. Tim deed net of hij niks hoorde maar omdat, vooral de intonatie van de woorden, zijn nieuwsgierigheid wekte, ruimde hij treuzelend op zodat hij ook kon horen wat er nu allemaal aan de hand was. Maar wat werd er dan wel besproken? Hieronder een hele korte samenvatting van het gesprek.
“What does she do? Does she really thinks that…..yeh, you know, it’s really….yeh. It’s so…. So they were down there and, you know, that’s so….. Can you imagine? I thought…yeh…..whatever! And it’s not that it’s, you know, it’s just about…well you know. Oh shit, whatever! How can you do something without even…..yeh, how can that be? But OK, you know, on the other hand…..oh yeh whatever”
En bovenstaande is dus echt gebeurd. Uiteraard is dit een samenvatting maar het gesprek duurde zeker 5 minuten en in die 5 minuten is Tim er op geen mogelijkheid achter gekomen waar het over ging. Het valt zelfs te betwijfelen of beide toehoorders er iets van begrepen want 1 verliet het gesprek na 2 minuten en de ander kwam niet verder dan ‘Huh? Yeh? Whatever!.
Soms is net alsof je bij Oprah of een andere talkshow bent binnen gestapt. Want dit soort gesprekken hoor je vaker hier hoor. Vooral gesprekken onder de jeugd zijn nauwelijks te volgen door ons omdat het doorspekt is met ‘yeh’, ‘you know’ en vooral het inmiddels onmisbare ‘whatever’. Eén van de vooroordelen die wij, Europeanen, hebben over Amerikanen is dat ze oppervlakkig zijn. Tja, soms doen ze ook wel erg weinig moeite om ons op andere gedachten te brengen hoor.
Vrij vertaling van het gesprek op Tim zijn werk (voor de lezers die geen Engels begrijpen en die denken dat Tim zijn Engels waarschijnlijk ook gewoon niet goed genoeg is om een dergelijk gesprek te volgen):
“Wat doet ze? Denkt ze echt dat.....ja, weet je, het is zo....ja. Het is zo... Dus ze gingen daarheen en, weet je, dat is zo... Kan je het je voorstellen? I dacht....ja...wat dan ook.! En het is niet dat het, weet je, het gaat over...nou ja, weet je. Oh shit, wat dan ook! Hoe kan je zoiets doen zonder....ja, hoe kan zoiets? Maar goed, weet je, aan de andere kant......oh ja, wat dan ook”........ Ja, zo is het ineens een stuk duidelijker!
posted by Tim & Rita at 11:21 a.m.
1 Comments:
Oh, nu is het inderdaad geheel duidelijk voor ons. Alleen "what's the chats (?)" dat dit stukje 2 keer vermeld staat??
Whatever. greetings JJEM
Een reactie posten
<< Home