Doktersbezoek
In Amerika gaat het allemaal net even anders dan in Nederland. De eerste dag nadat we thuis zijn uit het ziekenhuis na de bevalling, worden we gebeld door de assistente van de kinderarts. Ze stelt een aantal vragen over het aantal plas/poepluiers, of ze alert is, hoe de eerste nacht is gegaan en of ze meer geel ziet dan de dagen ervoor. Dat vinden we wel een beetje een rare vraag, want we zijn nu niet echt deskundigen op het gebied van constateren van geel zien bij pasgeborenen. Maar ach, bij twijfel kunnen we altijd direct weer terug naar de kinderarts om een ‘second opinion’ te krijgen. Daarna moet je wachten totdat je na 2 weken naar de kinderarts mag en haar groei/gezondheid wordt nagekeken. Er komt geen verloskundige of kraamhulp langs om dit soort zaken na te gaan. Gelukkig is Emma ons tweede kindje en weet je al iets meer, maar bij een eerste in Amerika zouden we toch meer onzeker zijn.
Deze week is het een week van doktersbezoeken. Rita, Bram en Emma gaan op dinsdag en woensdag naar de dokter. Eerst is Emma aan de beurt. Ze gaat dus voor haar tweede week “check”. Ze wordt grondig nagekeken; oren, ogen, lengte, schedelomtrek, reflexen en gewicht. Ze is weer op geboortegewicht, dus dat is fijn. Ze weegt nu ongeveer 2800 gram en 49 cm lang. Haar navel wordt nagekeken en even met alcohol schoongemaakt.
Daarna is Bram aan de beurt. Hij krijgt zijn tweede prik voor de Hepatitis B (hier in Amerika verplicht). Bram moet er totaal 3 krijgen. Hij zegt die morgen dat hij geen prikje wil maar gelukkig, ééenmaal bij de dokter blijkt het geen probleem. Hij doet zijn broek zelf naar beneden en gaat op een stoel zitten en houdt zijn been erg stil, zodat de zuster hem de prik kan geven. Daarna komen er even wat tranen , maar al snel herinnert hij zijn mama hem aan het feit dat hij nu een autootje bij de supermarkt mag kopen.
Ook Rita moet deze week voor haar controle naar de dokter. De hechtingen zijn inmiddels al verwijderd en er wordt kort even naar het litteken van de keizersnee gekeken. Alles ziet er prima uit en ze wordt over 4 weken weer verwacht voor een laatste controle.
De endoscopie die gepland was op dinsdag is niet doorgegaan. De pijn was volledig weg en dus geen reden voor dat onderzoek, vond Rita. Maar helaas is de pijn inmiddels weer teruggekeerd en gaat het onderzoek alsnog gebeuren. Wordt vervolgd......
Zo, dit was me een medisch weekje wel, maar gelukkig is alles voorspoedig verlopen. Verder zijn er deze week weer maaltijden gebracht en hoeft er nog steeds niet gekookt te worden. Van de tien maaltijden die zijn gebracht zijn er zeker 5 lasagne en 3 pastagerechten geweest. Maar je hoort ons niet klagen hoor, want niet koken en nauwelijks boodschappen hoeven doen, blijft geweldig!
Deze week is het een week van doktersbezoeken. Rita, Bram en Emma gaan op dinsdag en woensdag naar de dokter. Eerst is Emma aan de beurt. Ze gaat dus voor haar tweede week “check”. Ze wordt grondig nagekeken; oren, ogen, lengte, schedelomtrek, reflexen en gewicht. Ze is weer op geboortegewicht, dus dat is fijn. Ze weegt nu ongeveer 2800 gram en 49 cm lang. Haar navel wordt nagekeken en even met alcohol schoongemaakt.Daarna is Bram aan de beurt. Hij krijgt zijn tweede prik voor de Hepatitis B (hier in Amerika verplicht). Bram moet er totaal 3 krijgen. Hij zegt die morgen dat hij geen prikje wil maar gelukkig, ééenmaal bij de dokter blijkt het geen probleem. Hij doet zijn broek zelf naar beneden en gaat op een stoel zitten en houdt zijn been erg stil, zodat de zuster hem de prik kan geven. Daarna komen er even wat tranen , maar al snel herinnert hij zijn mama hem aan het feit dat hij nu een autootje bij de supermarkt mag kopen.
Ook Rita moet deze week voor haar controle naar de dokter. De hechtingen zijn inmiddels al verwijderd en er wordt kort even naar het litteken van de keizersnee gekeken. Alles ziet er prima uit en ze wordt over 4 weken weer verwacht voor een laatste controle.
De endoscopie die gepland was op dinsdag is niet doorgegaan. De pijn was volledig weg en dus geen reden voor dat onderzoek, vond Rita. Maar helaas is de pijn inmiddels weer teruggekeerd en gaat het onderzoek alsnog gebeuren. Wordt vervolgd......
Zo, dit was me een medisch weekje wel, maar gelukkig is alles voorspoedig verlopen. Verder zijn er deze week weer maaltijden gebracht en hoeft er nog steeds niet gekookt te worden. Van de tien maaltijden die zijn gebracht zijn er zeker 5 lasagne en 3 pastagerechten geweest. Maar je hoort ons niet klagen hoor, want niet koken en nauwelijks boodschappen hoeven doen, blijft geweldig!


0 Comments:
Een reactie posten
<< Home