Tim 'de schrijver'

Ik zal dit stukje eens in de ‘ik-vorm’ schrijven. Ik ben namelijk NIET degene die altijd maar al die mooie stukjes schrijft. Af en toe schrijf ik wel eens wat, maar over het algemeen is dat Tim. Ik zat mij dit bedenken toen ik weer eens één van mijn dagtripjes had naar Sioux City. Ik rijd dan zo’n 1 ½ uur heen en dat natuurlijk ook weer terug.

En terwijl de kinderen achterin lekker naar “Mika” (een hele leuke cd trouwens voor zowel jong en oud met het briljantje ‘big girls, you are beautiful’ als absoluut hoogtepunt http://www.mikasounds.com/uk.php) zitten te luisteren, gaan mijn gedachten terug naar al onze belevenissen in Amerika. Gelukkig heeft Tim die gedachten perfect omschreven en op papier gezet, zodat we die in de toekomst er weer eens bij kunnen pakken. We hebben namelijk de teksten ook allemaal uitgeprint en ingebonden. Daarnaast zijn er van alle foto’s zo’n 12 fotoboeken gemaakt. Overigens hebben we die zelf nog niet allemaal gezien. We hebben ze (digitaal) gemaakt, besteld en laten afleveren in Nederland bij ouders.

Nu eventjes terug naar mijn trip naar Sioux City. Kristi is daar zo’n 6 maanden geleden naartoe verhuisd, vanwege het werk van haar man Brett en Brett was een collega van Tim. De trouwe lezers onder ons weten dit al, maar even een update kan geen kwaad. Als mensen vragen of ik vriendschap heb opgebouwd hier in Amerika, heb ik vaak gezegd dat de vriendschap hier erg oppervlakkig is. De contacten die ik op de ‘playdates’ heb zijn inderdaad oppervlakkig en gaan vaak over ditjes en datjes. Gelukkig zijn er ook mensen waarbij ik wel kan praten over onderwerpen, die mij interesseren of mij dwars zitten. En een lekkere discussie op zijn tijd over de ‘Amerikaanse denkwijze’ gaat Kristi niet uit de weg. Naast Kristi is er ook Rachel, waar ik lekker even kan praten en lachen over allerlei dingen. En deze 2 mensen (extra) om me heen, maken deze 2 jaar in Amerika een stuk makkelijker en aangenaam.

In Sioux City zijn we naar een grote gymzaal gegaan waar de kinderen voor 1 dollar kunnen fietsen, voetballen, rennen en klauteren op een klimmuur. Daarna zijn we gaan lunchen bij een typisch amerikaans restaurant ‘Chuck-E-Cheese’: pizza, televisies en speelautomaten. Eten, spelen en televisie kijken gaan nog altijd erg vaak samen in de Amerikaanse cultuur.

Over Amerikaanse cultuur gesproken. Wat ons ook is opgevallen het afgelopen jaar, is dat Amerikanen nooit lang op één en dezelfde plek blijven wonen. Zo pas ik deze week op Jonah, zoontje van Jason en Gail. Zij zijn namelijk erg druk met het pakken van hun spullen en gaan verhuizen naar de staat Iowa. Jason heeft namelijk ook al ontslag genomen bij het bedrijf PURAC, net als eerder Brett. Ook iets typisch Amerikaans, ze wisselen hier zo makkelijk van baan als wij van onderbroek.