51 weken geleden

Waar was jij 51 weken geleden? Rare vraag, is het niet? Normaal gesproken zouden wij ook geen idee hebben wat we 51 weken geleden deden maar nu is het een stuk makkelijker. 51 weken geleden zaten wij met Bram bij de autoraces. En nadat we die avond thuis kwamen, kondigde Emma zich aan. En nu, 51 weken later, zitten we weer met Bram bij de autoraces. Emma hebben we thuis gelaten bij Britney omdat de herrie toch wel wat te veel voor haar oortjes is.

Voor Bram is het weer een hele belevenis. Hij is he-le-maal gek van auto’s en van racen. Hij heeft heel veel autootjes en er gaat geen dag voorbij zonder race op de tafel in de woonkamer. En als zijn grote vriend Hunter er is, is het net alsof het formule 1 circus is aangekomen bij ons thuis. Maar voor ons is het ook weer erg leuk om de autoraces te zien. We zijn samen met Matt en Alison. Matt is een collega van Tim en die racet zelf ook wel eens. Voor $ 5 per persoon zitten we de hele avond te kijken naar auto’s die hun rondjes draaien op een baan. In tegensteling tot vorig jaar weinig botsingen dit keer. Fijn voor de rijders, niet zo spectaculair voor ons natuurlijk.
De zaterdag was sowiezo al een feestdag voor Bram. In de ochtend, Tim zijn uitslaapdag, eerst lekker een paar uur televisie gekeken. En terwijl Bram televisie kijkt, rommelt Emma er tussendoor. Totdat de teletubbies op televisie komen want dan zijn Emma’s ogen ook het op scherm gericht. Aan het einde van de ochtend gaan we naar de HyVee. Normaal niet echt een bezigheid die we beschrijven maar we maken nu graag een uitzondering. De HyVee organiseert zo af en toe grote buitenfeesten voor kinderen. En vandaag was het groots feest. Wel 3 grote lucht/springkussen en vele spelletjes voor kids. Verder is er de grootste bbq van Amerika, de auto van de sheriff om te bekijken, de brandweer en een grote helicopter. Genoeg om te doen en te zien dus.

We merken steeds meer dat het nu toch niet meer zo lang duurt voordat we weer terug gaan naar Nederland. Nog 1 weekje werken voor Tim, dan 2 weken op vakantie en dan nog maar 3 weken totdat het vliegtuig richting Amsterdam vertrekt. En niet alleen wij merken dat, ook de mensen om ons heen hier. De laatste tijd worden we regelmatig uitgenodigd om wat leuks te doen. Dat worden dus een paar hele leuke maar drukke laatste weken hier.

Op zondag, Rita’s uitslaapdag, zijn we uitgenodigd bij Karen, Tracy, Logan, Garisson, Grayson en Clark. Weer zo’n typisch Amerikaans avondje bij anderen. Lekker hangen op de bank, eten als je zin hebt en vooral ook eten waar je zin hebt. De kids die zich uitermate goed vermaken met elkaar. Kortom een hele gezellige avond.

Maandag gaan we met Kristi, Hunter en Darwin naar de Pizza-machine. Hier waren we eerder al met Jos, Jaap, Esther en Mark geweest. En dit was een van die dingen die nog op de ‘things-to-do’ list stonden. Na een uurtje gespeeld te hebben op de machines schuiven we aan het buffet. Je helemaal vol vreten aan taco’s, pizza’s, salade’s, pasta’s en ijs. Net erg gezond maar wel heeeeeel erg lekker. Na het eten, zo rond zevenen, gaan we weer de speelhal in. De kinderen rennen ver de springkussen en doen allerlei spellen varierend van racespellen tot basketballen.

We zitten allemaal helemaal in de spellen als plotseling de muziek uitgaat en een mannenstem klinkt ‘Please listen. A tornado warning has been issued for this county. Please go to the shelters immediately’. Huh? Horen we dat nu goed. Het wordt nog eens herhaald. En ja hoor. De man zegt het echt. Iedereen pakt rustig zijn spullen en kinderen en we worden naar een restaurant gedirigeerd midden in de pizza-machine waar geen ramen zijn. In het restaurant staat een levensgrote televisie aan en dan zien we pas wat al een tijdje gaande is maar waar wij niks van meegekregen hebben. Noodweer trekt over Omaha en volgens de rader trekken er 10 tornado’s door de stad. Of ze ook werkelijk een touchdown maken, weten we niet maar volgens de radar gaan ze dwars over ons appartement heen. Na drie kwartier is de tornado warning ingetrokken en mogen we het restaurant verlaten. Verder gaan met spelen kan echter niet want alle electriciteit is uitgevallen.

Thuis aangekomen blijkt er gelukkig geen tornado over ons huis getrokken te zijn. Wel veel takken op de weg maar verder niets ernstigs op het eerste gezicht. Wel elders in de stad waar een groot deel zonder stroom zit. Tornado’s in augustus? Helemaal gebruikelijk is het niet maar wie de weblog een beetje kent, weet nog dat we vorig jaar, vlak nadat Emma was geboren, ook de basement in moesten vluchten. Dus misschien zijn ze wat vroeg dit jaar. Is dit dan het einde van de zomer? Hopelijk wel want, en dat moet erg ondankbaar klinken in jullie oren, het is al weken bloedheet. En temperaturen van rond de 25 oC zijn nu wel erg welkom.