De SuperBowl

Op de dag dat Feyenoord in Rotterdam Ajax verslaat (wat we gelukkig ook hebben kunnen zien dankzij Internet) is het hier de sportdag der sportdagen: De SuperBowl.
De SuperBowl is de finale van het American Football. Dat is dat spelletje waarvan wij Nederlanders over het algemeen maar weinig begrijpen. Wij hadden ook altijd het idee dat dat toch een beetje een sport voor mietjes was. De mannen dragen dan wel erg veel beschermende kleding maar erg hard ziet die sport er niet uit. Na 6 wedstijden gezien te hebben in de afgelopen maanden kunnen we deze gedachte uit ons hoofd zetten. Per wedstrijd verlaat er minimaal 1 speler met gescheurde kniebanden het veld. Het spelletje is, ook na 6 keer, soms moeilijk te begrijpen maar het is toch niet zo duf als het wel eens leek in Nederland.
Maar bijna belangrijker dan de wedstijd zijn de commercials er om heen. Er omheen? Er doorheen bedoelen we. Om de 2 – 3 minuten komt er een reclameblok. En de SuperBowl is het podium voor nieuwe commercials. De grootste adverteerder is Budweiser bier. Hét bier van de Amerikanen. Niet te drinken overigens (om nog maar te zwijgen over de Light variant hiervan) maar het is Amerikaans dus goed. Maar ook dit jaar had Budweiser weer de nodige reclame rondom de SuperBowl. En toegegeven, sommige van de reclames zijn echt heel erg grappig.

Naast de reclames is het natuurlijk ook nog het eten. Wij waren uitgenodigd bij Mark en Rachel en daar kwamen Wim en Kees-Jan ook. Allemaal hadden we wat meegenomen dus de keuken stond al snel vol met chili, gehaktballetjes, chips, popcorn, vlees en nog veel meer. Opscheppen maar en vooral blijven eten en dan de bank op. Het liefst zo languit en lui mogelijk.
De wedstijd begint om half 6 maar al weken is men aan het voorbereiden en 3 uur voor de wedstijd start de live uitzending al vanuit het Football stadion (dit jaar was de finale in Detroit). In de rust gaan wij er goed voor zitten want nu begint het pauzenummer. Het pauzenummer van de SuperBowl is berucht sinds vorige jaar. Iedereen kan zich de tepel van Janet Jackson herinneren. Om dit soort taferelen nu te voorkomen, wordt het pauzenummer met 5 seconden vertraging uitgezonden. Dit om ervoor te zorgen dat 'onzedelijke' beelden er nog snel uitgeknipt kunnen worden. Maar of er dit jaar veel onzedelijks was in de pauze, valt te betwijfelen. Want alhoewel het optreden van de Rolling Stones erg goed was, mag aangenomen en gehoopt worden, dat deze 60-ers niet al te veel naakt hebben laten zien.
De wedstijd duurt ongeveer 3 uur. Dat is natuurlijk geen effectieve speeltijd want dat is slechts 1 uur. De rest wordt gevuld met reclames, cheargirls, reclames, interviews, reclames, terugblikken, reclames, herhalingen, reclames en reclames. Onze eerste SuperBowl zit erop. Volgend jaar zeker weer.
De wedstrijd? Is er iemand echt geinteresseerd? OK. De wedstijd ging tussen de Pittburg Stealers en de Seatlle Seahawks. Pittburg was de favoriet maar wij hadden vanwege de muzikale achtergrond van deze stad (stad van Pearl Jam, Nirvana, Smashing Pumpkins) en vanwege het feit dat we gewoon niet wisten waar Pittburg lag, een voorkeur voor Seatlle. Seatlle begon heel sterk maar wist nauwelijks te scoren. Een fieldgoal zorgde nog wel voor een 3-0 voorsprong maar daarna was het de beurt aan de Stealers. Met 21-10 belandt de SuperBowl voor de vijfde keer in de historie in de handen van de Footballers uit Pittburg. Heel boeiend..............not!
De SuperBowl is de finale van het American Football. Dat is dat spelletje waarvan wij Nederlanders over het algemeen maar weinig begrijpen. Wij hadden ook altijd het idee dat dat toch een beetje een sport voor mietjes was. De mannen dragen dan wel erg veel beschermende kleding maar erg hard ziet die sport er niet uit. Na 6 wedstijden gezien te hebben in de afgelopen maanden kunnen we deze gedachte uit ons hoofd zetten. Per wedstrijd verlaat er minimaal 1 speler met gescheurde kniebanden het veld. Het spelletje is, ook na 6 keer, soms moeilijk te begrijpen maar het is toch niet zo duf als het wel eens leek in Nederland.
Maar bijna belangrijker dan de wedstijd zijn de commercials er om heen. Er omheen? Er doorheen bedoelen we. Om de 2 – 3 minuten komt er een reclameblok. En de SuperBowl is het podium voor nieuwe commercials. De grootste adverteerder is Budweiser bier. Hét bier van de Amerikanen. Niet te drinken overigens (om nog maar te zwijgen over de Light variant hiervan) maar het is Amerikaans dus goed. Maar ook dit jaar had Budweiser weer de nodige reclame rondom de SuperBowl. En toegegeven, sommige van de reclames zijn echt heel erg grappig.

Naast de reclames is het natuurlijk ook nog het eten. Wij waren uitgenodigd bij Mark en Rachel en daar kwamen Wim en Kees-Jan ook. Allemaal hadden we wat meegenomen dus de keuken stond al snel vol met chili, gehaktballetjes, chips, popcorn, vlees en nog veel meer. Opscheppen maar en vooral blijven eten en dan de bank op. Het liefst zo languit en lui mogelijk.
De wedstijd begint om half 6 maar al weken is men aan het voorbereiden en 3 uur voor de wedstijd start de live uitzending al vanuit het Football stadion (dit jaar was de finale in Detroit). In de rust gaan wij er goed voor zitten want nu begint het pauzenummer. Het pauzenummer van de SuperBowl is berucht sinds vorige jaar. Iedereen kan zich de tepel van Janet Jackson herinneren. Om dit soort taferelen nu te voorkomen, wordt het pauzenummer met 5 seconden vertraging uitgezonden. Dit om ervoor te zorgen dat 'onzedelijke' beelden er nog snel uitgeknipt kunnen worden. Maar of er dit jaar veel onzedelijks was in de pauze, valt te betwijfelen. Want alhoewel het optreden van de Rolling Stones erg goed was, mag aangenomen en gehoopt worden, dat deze 60-ers niet al te veel naakt hebben laten zien.

De wedstijd duurt ongeveer 3 uur. Dat is natuurlijk geen effectieve speeltijd want dat is slechts 1 uur. De rest wordt gevuld met reclames, cheargirls, reclames, interviews, reclames, terugblikken, reclames, herhalingen, reclames en reclames. Onze eerste SuperBowl zit erop. Volgend jaar zeker weer.
De wedstrijd? Is er iemand echt geinteresseerd? OK. De wedstijd ging tussen de Pittburg Stealers en de Seatlle Seahawks. Pittburg was de favoriet maar wij hadden vanwege de muzikale achtergrond van deze stad (stad van Pearl Jam, Nirvana, Smashing Pumpkins) en vanwege het feit dat we gewoon niet wisten waar Pittburg lag, een voorkeur voor Seatlle. Seatlle begon heel sterk maar wist nauwelijks te scoren. Een fieldgoal zorgde nog wel voor een 3-0 voorsprong maar daarna was het de beurt aan de Stealers. Met 21-10 belandt de SuperBowl voor de vijfde keer in de historie in de handen van de Footballers uit Pittburg. Heel boeiend..............not!

PS: Pittburg ligt ongeveer 500 kilometer ten westen van New York.

2 Comments:
He Rita en Tim, Weer jullie misgelopen op de msn gisteren. Leuk verhaal over de superbowl! Als Nederlanders ergens allergisch voor zijn is het censuur. Dus hier is al breed uitgemeten dat er allerlei stukken tekst geknipt zijn uit de zangpartijen van de Stones. Iets over homo's en iets over Bush of Irak geloof ik. Het blijven rare jongens die Amerikanen.......
dat was dus een stukje van Sabine Evelein
Een reactie posten
<< Home