House for sale
Margriet Eshuijs zong het al eens maar nu is het dan voor ons ook echt zo. Binnen 2 jaar staat voor de tweede keer een huis van ons in de verkoop. Was het 2 jaar geleden nog ‘gewoon’ te koop, nu is het echt ‘For Sale’.
Het hing al enige tijd in de lucht natuurlijk maar de afgelopen weken is het officieel geworden. In de weken dat Tim voor zijn werk in Nederland was, zijn de laatste hobbels weggenomen en is het contract dat ons met PURAC America bond tot 1 juli 2009 ontbonden en omgezet in een contract tot 1 oktober 2007.
Afgelopen maandag is het bord officieel in de tuin gezet maar de zaken hiervoor hadden we 2 weken geleden al geregeld. Makelaar Jody Schott, die ons ook heeft geholpen toen we hier gingen wonen, is op een ochtendje langs gekomen en binnen 20 minuten waren alle papieren getekend en kon het huis op de markt. Omdat wij nog even wilden wachten op een officieel ‘Ja’ van PURAC, is het bord er pas afgelopen maandag gekomen.
Dit op de markt zetten van je huis gaat er hier iets anders aan toe dan in Nederland. Theoretisch kan het hier met 15 minuten gebeurd zijn. Een ander groot verschil met Nederland wat betreft het verkopen van je huis zijn klusjes. In Nederland knap je je huis op als je het betrekt. Hier knap je het huis op als je het wilt verkopen. Er staan hier zoveel huizen te koop, dat je door het nog even op te knappen hoopt uit te stijgen boven de grijze massa. Zo hadden we dus al hekken rondom het huis geplaatst en het deck geschilderd, afgelopen maandag is ook het tapijt in de basement vervangen. We zijn er dus helemaal klaar voor. Hopelijk gaat het snel. Winst hoeven we er niet op te maken, het hebben van geen verlies is wat dat betreft belangrijker.
En met de verkoop van het huis begint dus de grote verhuistruc weer. De komende tijd zullen we weer veel lijstjes af moeten werken van de verhuizer tot het vinden van een dokter in Nederland. Twee niet geheel onbelangrijke dingen zijn al geregeld. Tim is tijdens zijn bezoek aan Nederland langs gegaan bij ‘onze’ oude makelaar. Deze bleek één huis in de verhuur te hebben maar het was onduidelijk wanneer dat vrij zou komen. Diezelfde avond ontmoet Tim Gerben, een squashmaatje. Laten hij en Mariska nou de mensen zijn die dat huis hebben gehuurd. Tim gaat het huis even bekeken en zo is alles snel geregeld. Vanaf ergens in oktober (dat ligt aan de oplevering van het nieuwe huis van Gerben en Mariska) wonen we dus weer in Gorinchem. En dat brengt ons bij het tweede item dat al geregeld is. Bram gaat vanaf oktober/november naar de Merwedonk op Gorinchem-Oost. Dit is een hele grote basisschool met kinderopvang dus staat Emma daar ook alvast ingeschreven.
Ach, het wordt een drukke tijd maar uiteindelijk komt het allemaal wel weer op zijn pootjes terecht.
Het hing al enige tijd in de lucht natuurlijk maar de afgelopen weken is het officieel geworden. In de weken dat Tim voor zijn werk in Nederland was, zijn de laatste hobbels weggenomen en is het contract dat ons met PURAC America bond tot 1 juli 2009 ontbonden en omgezet in een contract tot 1 oktober 2007.
Afgelopen maandag is het bord officieel in de tuin gezet maar de zaken hiervoor hadden we 2 weken geleden al geregeld. Makelaar Jody Schott, die ons ook heeft geholpen toen we hier gingen wonen, is op een ochtendje langs gekomen en binnen 20 minuten waren alle papieren getekend en kon het huis op de markt. Omdat wij nog even wilden wachten op een officieel ‘Ja’ van PURAC, is het bord er pas afgelopen maandag gekomen.
Dit op de markt zetten van je huis gaat er hier iets anders aan toe dan in Nederland. Theoretisch kan het hier met 15 minuten gebeurd zijn. Een ander groot verschil met Nederland wat betreft het verkopen van je huis zijn klusjes. In Nederland knap je je huis op als je het betrekt. Hier knap je het huis op als je het wilt verkopen. Er staan hier zoveel huizen te koop, dat je door het nog even op te knappen hoopt uit te stijgen boven de grijze massa. Zo hadden we dus al hekken rondom het huis geplaatst en het deck geschilderd, afgelopen maandag is ook het tapijt in de basement vervangen. We zijn er dus helemaal klaar voor. Hopelijk gaat het snel. Winst hoeven we er niet op te maken, het hebben van geen verlies is wat dat betreft belangrijker.
En met de verkoop van het huis begint dus de grote verhuistruc weer. De komende tijd zullen we weer veel lijstjes af moeten werken van de verhuizer tot het vinden van een dokter in Nederland. Twee niet geheel onbelangrijke dingen zijn al geregeld. Tim is tijdens zijn bezoek aan Nederland langs gegaan bij ‘onze’ oude makelaar. Deze bleek één huis in de verhuur te hebben maar het was onduidelijk wanneer dat vrij zou komen. Diezelfde avond ontmoet Tim Gerben, een squashmaatje. Laten hij en Mariska nou de mensen zijn die dat huis hebben gehuurd. Tim gaat het huis even bekeken en zo is alles snel geregeld. Vanaf ergens in oktober (dat ligt aan de oplevering van het nieuwe huis van Gerben en Mariska) wonen we dus weer in Gorinchem. En dat brengt ons bij het tweede item dat al geregeld is. Bram gaat vanaf oktober/november naar de Merwedonk op Gorinchem-Oost. Dit is een hele grote basisschool met kinderopvang dus staat Emma daar ook alvast ingeschreven.
Ach, het wordt een drukke tijd maar uiteindelijk komt het allemaal wel weer op zijn pootjes terecht.
posted by Tim & Rita at 9:02 p.m.
3 Comments:
Bram,
Wat leuk dat je weer terug komt naar Nederland en dan ook nog bij mij op school komt. Ik zit nu een paar maandjes op de Merwedonk en ik heb het er erg goed naar mijn zin. Ik heb hele lieve juffen en de andere kindjes zijn ook erg leuk.
Tot snel.
Anouk
Wat lekker dat jullie weer naar Nederland komen. Dat ligt toch dichter bij Noorwegen dan de USA en uiteindelijk wonen wij ook nog bijna een half jaar in Nederland. Hopen dat jullie meer geluk hebben bij de verkoop van het huis dan wij met de Callenburgstraat.
Liefs en dikke kussen,
Corry & Pa
He daar!!
Hartstikke tof dat jullie weer naar Nederland komen.
Kunnen we eindelijk weer gezellige dingen gaan doen.
Gr Sylvia
Een reactie posten
<< Home