Bezoek met Pasen

Als Tim terug is uit Nederland, is hij maandag vrij en omdat het rond de 30 °C is, gaan we lekker naar het park om wat van de zon te genieten nu het nog kan. Want vanaf dinsdag daalt het kwik enorm. ’s Nachts is het -10 °C en overdag blijft het ook onder het vriespunt. Is die winter nu eens nooit afgelopen? Raken ‘we’ 2 weken geleden nog warmte records voor de tijd van het jaar, op Paasochtend breken we een koude record.

Op donderdag komt een collega van Tim, Almer, uit Nederland over om een paar dagen aan een project te werken. Hij gaat samen met Tim 5 dagen lang bij PURAC Amerika aan een Energy project werken. Het uiteindelijke doel van dit project, waarvan Tim de project manager is, is natuurlijk om geld te besparen voor PURAC door minder energie (gas en electriciteit) onnodig te gebruiken. En de achterliggende gedachte is natuurlijk dat het in deze tijd een mooi streven is om zuiniger met energie om te gaan, zodat er genoeg overblijft voor onze kinderen. Alhoewel voor PURAC de centenkwestie veel belangrijker is, voelt Tim zich wel aangetrokken tot het project vanwege de tweede reden. Dus om meerdere redenen een mooi project.

Maar de komst van Almer betekent natuurlijk wel dat Tim weer wat meer van huis is. Maar gelukkig is het nu in Omaha en omgeving en dat is toch een stuk dichterbij dan Gorinchem.

De 'mannen’ werken van donderdagmidddag tot en met dinsdagmiddag, met uitzondering van de paaszondag. Tweede paasdag kennen ze hier niet. Dus dan wordt er, net als de zaterdag, ‘gewoon’ gewerkt. En zover als de tijd het toe laat, neemt Tim Almer mee op stap naar enkele typische Amerikaanse dingen.

Zo gaan ze op vrijdagavond met Bram, Rita, Johan en zijn vriendin Deirdre, Nabil (een andere Nederlandse collega die er voor een ander project is) en Bobbi-Jo (een Amerikaanse collega van Tim) naar een ijshockey wedstrijd. Hier waren we nog niet eerder geweest en de komst van Almer is een mooie gelegenheid om eens een ijshockey wedstrijd te gaan bekijken. Voor de wedstrijd wordt, uiteraard, het volkslied gezongen. Maar tot grote hilariteit van ons Nederlanders en tot grote schaamte van de Amerikanen, zingt het meisje in kwestie vreselijk vals, vergeet ze ook nog eens de tekst en moet ze halverwege het zingen zelf hard lachen. Wat een wanvertoning! Maar wat een lol voor ons. De wedstrijd is leuk om te zien al hebben we wel een beetje pech. Er wordt nauwelijks gevochten (toch één van de redenen waarom je naar een ijshockey wedstrijd gaat) en er wordt in 1 uur ook maar 1 keer gescoord. Maar eind goed, al goed. De Aksarben Knights (lees het achterstrevoren en je weet waar ze vandaan komen) winnen en plaatsen zich voor de play-offs. Bram heeft de grootste lol. Het publiek maakt een beetje te veel herrie, vindt hij, maar de hot-dogs maken alles goed.

Zaterdagavond neemt de familie Veerman Almer mee naar de Hollywood Diner. Een typisch Amerikaans restaurant waar voornamelijk burgers worden geserveerd. Deze prachtige glimmende keet hebben we inmiddels vaker bezocht en blijkt, vooral bij onze Nederlandse bezoekers, altijd erg in trek.

Wie ons een beetje kent, weet dat er bijna geen zondagen zijn zonder ‘Le Peep’ dus ook Almer wordt meegenomen voor ontbijt op deze Paaszondag. Tja, dit heb je toch niet in Nederland. En als je het al hebt, kan je je zeker niet voor minder dan €12 helemaal vol eten. We blijven er dus nog maar even van genieten zolang het kan. Overigens hebben we voor het ontbijt natuurlijk eerst een kleine egg hunt gehouden voor Bram. Dit was niets nieuws voor hem want de afgelopen week waren er, ondanks de vrieskou, al 2 egg hunts buiten georganiseerd.

’s Avonds vieren we Pasen bij Mark en Rachel. Alhoewel dit vieren van Pasen niet veel meer inhoudt dan wederom een egg hunt en een diner. De egg hunt kan nu buiten want het is heerlijk zonnig en rond de 5 °C en dat is bijna een verademing. Het diner is, volgens Mark en Rachel, een typisch Amerikaans Paas-diner: Ham en green-bean casserole.

Dinsdagmiddag zet Tim Almer weer op het vliegtuig. Het was een erg nuttige en leerzame week. En daarnaast blijken ze het ook nog eens erg goed met elkaar te kunnen vinden, al zullen ze het op voetbalgebied niet eens worden. Nog 3 weken tot het volgende bezoek uit Nederland: Jos, Jaap, Esther en Mark komen dan langs. Hopelijk knapt het weer een beetje op.