Pasen, razen en blazen

De afgelopen twee weken zijn (gelukkig) erg snel gegaan. Tim is voor zijn werk 2 weken naar Nederland geweest. Rita, Bram en Emma zijn hier in Omaha gebleven. Zodra de ander ver weg zit, wordt het verantwoordelijkheidsgevoel, dat je voor je kinderen hebt, opeens een stuk groter. Vooral ’s nachts als er weer eens een gigantische ‘thunderstorm’ over je huis raast. En de ramen trillen van de bliksem en de houten vloer trilt onder je bed! Gelukkig zijn er geen gekke dingen gebeurd en hebben Rita en de kids zich weer prima vermaakt.

Pasen

Het is hier al weken (direct na Valentijnsdag liggen de schappen vol) Pasen. De winkels liggen vol met snoepgoed, decoraties en paaskoekjes. De Amerikanen zijn gek op bakken van koekjes en op eten. Bijna iedere Amerikaanse moeder die we tegenkomen, bakt wel koekjes met haar kinderen. Dus.... deze Nederlandse moeder is daar nog niet mee begonnen, maar het kant-en-klare koekjespakket ligt hier ook al in de koelkast. Vanaf maandag ligt er voor Bram weer een (aangenaam) klusje klaar........paaskoekjes bakken en opeten! De ‘Egghunt’ vindt hier ook overal plaats. Woensdag is Bram zijn eerste zoektocht naar eieren. En dat zal zeker niet zijn laatste zijn.

Razen

Behalve het zoeken naar eieren, raast onze Bram gestaag weer door. Op woensdagavond gaat hij voor het eerst naar Jijutsu. Onze buurman Tyrone is leraar Jijutsu en geeft les aan kinderen op de YMCA.. Dit is een christelijke organisatie waarbij de verrijking van lichaam, verstand en geest voorop staan. Deze zin is gekopieerd vanaf het Internet want zelf zouden we dat niet kunnen bedenken. Je kan er bijna overal voor terecht en vooral sport voert de boventoon. Bram geniet die avond van zijn sport. Hij heeft alleen nog niet helemaal de discipline door, die hij moet hebben tijdens een Jijutsu-les. Hij blijft maar er door heen kletsen met de vraag “wanneer die nu eindelijk gaat vechten met andere kinderen”. En alhoewel de bewegingen wat te snel gaan en hij de coördinatie niet helemaal heeft met die lekkere spillepooten van hem, geniet hij van deze sport. Wordt dus zeker vervolgd.

Samen met Kristi, die sinds deze week (helaas) is verhuisd, lunchen we aardig wat af. We gaan naar de film, naar de dierentuin of zomaar gezellig bij elkaar thuis op visite. Ook past Kristi af en toe op Bram en Emma, zodat Rita lekker naar haar tennisles kan. Rita past ook op haar kids, zodat Kristi wat dozen in kan pakken voor haar verhuizing. Op deze manier helpen ze elkaar en kunnen ze zo af en toe lekker onze eigen gang gaan.

Krsiti is verhuisd naar Sioux City (zo’n 1 ½ uur rijden hier vandaan). Dus even snel bij elkaar op bezoek zit er niet meer in, maar we zullen elkaar vast nog regelmatig zien en spreken. Begin mei gaan we in ieder geval nog een weekendje naar Minneapolis. Brett en Krsiti hebben daar jaren gewoond en willen ons die mooie stad (waar we vorig jaar ook al zijn geweest) wel eens ‘goed’ laten zien. Als we daar toch zijn, bezoeken we gelijk een baseball wedstrijd van de Minnesota Twins tegen de Boston Red Sox.


Blazen

Op deze manier vermaken Rita, Bram en Emma zich best. Maar gelukkig halen ze zondagmiddag om 15.30 uur Tim weer op van het vliegveld. En kan Rita weer even uitblazen en op adem komen. Emma is namelijk de laatste dagen erg verkouden en is daardoor ’s nacht veel in de weer. Kunnen we het vanaf nu weer lekker samen (het bed uit gaan dus) doen! Zodra Tim terug is, wijkt Bram niet meer van zijn zijde. De laatste 2 dagen is het voortdurend “papa moet dat doen” of “ ik wil net als papa zijn”.

Als klap op de vuurpijl krijgt Emma plotseling 2 eerste tandjes. Hiermee is ze een maandje later dan Bram destijds. Ze lijkt er niet veel last van te hebben, al is dat moeilijk te controleren, nu ze ook wat last heeft van een verkoudheid en oorpijn.

Tenslotte, willen we het toch nog een keer over het weer hebben. Een paar dagen geleden liepen we langs een groot meer met korte mouwen en ruim 25 °C. Maar vanmorgen (4-4) zijn we met winterjassen en handschoenen aan bij - 4 °C graden een Egghunt gaan doen! Wat een land hè?