Kerstmis 2006

Kerst in Amerika bestaat eigenlijk uit 1,5 dag. Christmas Eve en Christmas. Christmas Eve is de avond voor kerst (te vergelijken met Heiligenabend in Duitsland) en daarnaast hebben de Amerikanen dus maar één kerstdag. Gelukkig is Tim wel 2 dagen vrij met de kerst. En omdat Christmas Eve dit jaar op zondag valt, schuift deze vrije dag op en dus is Tim ook op dinsdag vrij. Zo hebben wij dus toch ook nog een beetje een gevoel van tweede kerstdag.

Christmas Eve

Rond 5 uur zijn we in Elkhorn bij Mark, Rachel, Josh, Kate en Ben. Hier waren we vorig jaar ook. Toen nog helemaal nieuw en onwennig, nu al duidelijk beter op ons gemak. Het is dan ook heel normaal dat we toen alsof we thuis zijn want dat verwachten de Amerikanen van je. Ga vooral niet zitten wachten tot hun je iets te drinken of te eten aanbieden, want dan kan je lang wachten. Pak wat je pakken kan is het motto.

Voordat we gaan eten gaan we eerst het kado uit proberen dat Josh, Kate en Ben die avond van Santa krijgen. Het is een dansspel op de playstation. Op de grond ligt een doek met sensors en op het televisiescherm zie je de dansstappen die je moet doen. Je vindt dit soort spellen ook wel in speelhallen. Dat Tim zich niet zo prettig voelt op de dansvloer (om maar een eens understatement te gebruiken) is algemeen bekend maar dit spel maakt wel pijnlijk duidelijk waarom. Hij heeft de motoriek van een blind konijn. Maar we hebben lol en daar gaat het om. De kinderen hebben helemaal de tijd van hun leven.

Na het dansen is het tijd om te eten. Rita heeft een kip/croissant-taart en zalm-tortilla rolletjes gemaakt en meegenomen. Dat is maar goed ook want als we met zijn achten van het beetje eten wat Rachel had gemaakt hadden moeten eten, dan hadden we zeker nog even langs de McDonald gemoeten. Dat is op zich wel grappig. Soms maken de Amerikanen (alhoewel dat vast niet typisch Amerikaans is) meer dan je in een week kunt opeten. En soms is het alsof het eten op de bon is. Hoe dan ook, het eten smaakt heerlijk en als toetje is er ijs en pretsels met chocolade, die wij nog diezelfde ochtend hebben staan maken.

Na het eten is het weer tijd voor hetzelfde spel als vorig jaar. Met zijn achten verdelen we zeker 30 kleine kadootjes die in prijs varieren van 1 tot 3 dollar. Maar het gaat om het spel en dat is erg leuk. Voor de kleintjes soms moeilijk te verteren dat er ineens een spel wordt afgepakt maar uiteindelijk is iedereen tevreden. Rond 9 uur gaan we weer naar huis. Er ligt nog altijd geen sneeuw dus voor het tweede achteréénvolgende jaar geen witte kerst voor ons in de States.

Kerst

Om half 8 zijn we ons bed al uit omdat beide kids al wakker zijn. Bram ontdekt dat het strooien van oatmeal en glitters (soort havermout met glitertjes) heeft geholpen. Gisterenavond heeft hij dit op het deck uitgestrooid zodat Santa ’s nachts de weg naar zijn huis zou kunnen zien. Het heeft geholpen. Onder de boom en in de stockings (de sokken boven de open haard) zitten allemaal pakjes. Na het kerstontbijt, Bram kan eigenlijk heel makkelijk met die spanning omgaan en taalt er niet om dat hij niet gelijk zijn kadootjes kan uitpakken, is het tijd om te kijken wat Santa voor ons heeft achtergelaten.

Voor ons allemaal is er een Amerikaanse versie van Monopoly en verder zijn er veel, heel veel kadootjes voor Bram. Playmobile, Lightning McQueen, een afstandbestuurbare Herbie (waar papa en Bram nu om vechten) en nog wat kleinere dingetjes maken hem helemaal blij. Wat een maand! Na Sinterklaas nu Santa die Bram duidelijk maakt dat hij heel lief is geweest dit jaar. Voor Emma zit er ook iets kleins bij, al hadden Santa en Sinterklaas duidelijk onderhandeld dit jaar. De mobile voor in de box met 3 verschilende klassieke deuntjes (Incl. afstandbediening. Hoezo Amerikanen zijn soms een beetje lui?) die Emma van Sinterklaas kreeg was wel genoeg voor de hele kado-maad december.

Om 11 uur rijden we naar Lakeland waar Brett, Kristi, Hunter en Darwin wonen. Net als vorige jaar bij Jason, eten we ook dit jaar weer vroeg en lang, Dat zal dus wel een echte Amerikaanse traditie zijn. Kristi haar ouders en zus zijn er ook. En omdat iedereen wat mee genomen heeft, staat de tafel al snel helemaal vol. We hebben onder andere kalkoen (samen met ham nummer 1 op de lijst van traditioneel kersteten in de US), mash potatoes, stuffing (een soort brood/groente mix), sweet potatoes and marsmallows, oer- Hollandse stoofpeertjes en green bean cassarole. Na het diner, dat dus rond een uur of 1 wordt gegeten, is het tijd voor ontspanning. Iedereen hangt een beetje rond en laat langzaam het eten verbranden. Na een uurtje komen de taarten (pie’s) en andere zoeternijen op tafel. Ook hier geldt weer: pak wat je pakken kan. En zo eten we dus ongeveer 4 uur aan 1 stuk, al is er voldoende tijd om het eten te laten zakken. Ook hier weer een spel met kadootjes. Leuk om dit soort typische Amerikaanse dingen mee te maken. Aan het einde van de middag de laatste Amerikaanse kersttraditie: Football. In tegen stelling tot Europa, wordt hier gewoon doorgesport met de Kerst en dus zitten wij ook weer een stukje Football te kijken.

Al met al weer een gezellige kerst. Tis heel wat anders dan gourmetten maar zeker niet minder leuk.

De ‘tweede kerstdag’ gaan voor ons de voorbereidingen beginnen voor onze reis naar Nederland. ’s Avonds zullen we bij Ruth en Kees-Jan gaan eten, samen met Johan en zijn zus Lianne, die 2 weken over is.