Colorado (deel II)

Nadat we een dag eerder in Colorado Springs heerlijk uitgebreid hebben ontbeten in het restaurant van het hotel, is het ontbijt in Boulder weer ‘gewoon’ Amerikaans. Een klein zaaltje, onhandige tafeltjes en stoeltjes, kleffe donuts, slappe koffie, eieren die de avond ervoor al tot groen gekookt zijn en een live uitzending vanuit een kerk op televisie. Nee, die Amerikanen weten hun gasten soms wel te verwennen hoor.

Na deze ‘traktatie’ rijden we downtown Boulder in. Als we aankomen zijn veel winkels nog dicht maar omdat het heerlijk weer is (rond de 12 °C), lopen we een beetje door de winkelstraten. Het oogt een beetje ‘lijnbaan-achtig’. Wat opvalt is het grote aantal zwervers. Waarom die juist hier zijn, is ons niet helemaal duidelijk. In Omaha hebben we ze nauwelijks. Tja, er zal wel een reden zijn voor zwervers om juist wel naar de ene stad en niet naar de andere stad te gaan. In ieder geval zijn ze hier gezellig met meerderen dus is dat wellicht een reden voor de grote groep hier. Nadat we alle winkels wel gezien hebben, stappen we de auto in en rijden we in 30 minuten naar Denver. Gisteren deden we hier, via de mooie route, 2,5 uur over!

Denver, een miljoenenstad aan de voet van de Rocky Mountains. Denver kreeg wereldwijde bekendheid toen Blake, Krystel, Alexis en Dex er de scepter zwaaiden. Inmiddels is dat al jaren geleden en er is helemaal niets meer wat er aan deze serie uit de jaren ‘80 herinnert. Het is even zoeken maar nadat we een kaart van de stad hebben gekocht, vinden we al snel het gezellige centrum. Dit centrum doet ook weer Europees aan. Auto-vrij, veel winkels en muziek op de straten, al met al heel gezellig. En het is nog steeds heerlijk weer. Opvallend is wel dat de grote Amerikaanse winkelketens zoals Macy’s, Benneton en Bloomingdale’s ontbreken maar daarentegen is er wel een grote Nike super-store en die hebben we niet eerder gezien. Bram heeft nog een winterjas nodig want die groeit als kool. Hij heeft geluk dat vooral zijn vader een Nike fan is dus Bram heeft nu een Nike winterjas. Patser!

Emma is niet in haar hum. Ze is hele dag al aan het huilen, er is duidelijk wat aan de hand. Ze ligt in de wiegenbak en is af en toe stil maar over het algemeen slaapt ze nauwelijks. We lunchen in het Hardrock café van Denver. We hadden het cafe van Minneapolis eerder ook al bezocht, leuke traditie. Heerlijk eten, ook niet onbelangrijk als je gaat lunchen natuurlijk. Aan het einde van de middag lopen we naar een groot park. Bram leeft zich helemaal uit. Hij rolt wel 100 keer van een hele grote heuvel af. Al is het natuurlijk niet de bedoeling dat er geen 101e keer komt.....

Op de terugweg naar het hotel valt Emma eindelijk diep in slaap, al heeft haar vader daar weinig oog en oor voor. Samen met Drukwerk, er zit een Hollandse hits cd in de cd speler, zingt hij luidkeels ‘Je loog tegen mij’. Door een plotseling ‘hé sukkel’, je moet immers van je hart geen moordkuil maken, wordt hij er even fijntjes op gewezen dat hij met 130 kilometer per uur het hotel voorbij rijdt. Ach, als we maar lol hebben. Als we dan éénmaal toch het hotel bereiken, wordt Emma weer schreeuwend wakker. We besluiten gelijk dat we toch maar naar het ziekenhuis met haar moeten. Iets is niet in orde en wij hebben verder geen afdoende medicijnen bij ons. Overigens klinkt direct naar het ziekenhuis gaan als een kindje ziek is een beetje zwaar, maar zo gaat dat hier. We hebben in Omaha wel een kinderarts voor Bram en Emma maar iets als een huisarts bestaat niet. Je gaat dus altijd naar de eerste hulp van het ziekenhuis. Als we binnenkomen, lijken we gelijk geholpen te worden maar al met al duurt het toch 2,5 uur voordat we weer buiten staan. Niet dat de onderzoeken zo lang duren maar je moet gewoon keurig op je beurt wachten en dus kan het even duren. Voor Rita wordt het wachten overigens beloond want de dienstdoende arts kan uitstekend de rol van dokter McDreamy in Grey’s Anatomy overnemen. Uiteindelijk wordt de diagnose gesteld op een virale infectie. Niets ernstigs maar wel vervelend. Emma krijgt pijnstillers, die gelijk al goed aanslaan. Een paar dagen later is ze opgeknapt.

Op zondag gaan we, na weer een waardeloos ontbijt, naar het Rocky Mountains National Park. Het is, vanwege de sneeuw, deels afgesloten. Wel jammer maar er blijft nog een prachtig mooi gedeelte over om te zien. Als je je ogen dicht doet en je fantasie de vrije loop laat, zie je gewoon de cowboys en indianen over de uitgestrekte vlaktes rijden. Dit komt zo uit een televisieserie, al is het natuurlijk andersom. Dit is de basis voor vele westerns geweest. Halverwege de tocht door het park komen we een enorme kudde herten tegen. Op het moment dat wij aan komen rijden, besluit de kudde, die in het zonnetje ligt te soezen, net om een stukje te gaan lopen. We zitten dus eerste rij. Honderden herten lopen langs onze auto. Prachtig om te zien. In dit jaar Amerika hebben we meer herten gezien dan in de 35 jaar ervoor maar toch blijft het bijzonder. Laten we dat dan ook maar niet vergeten. We rijden ongeveer 3 – 4 uur door het park en alhoewel de zon schijnt is het behoorlijk fris (-5 °C).

Als we de Rocky Mountains uitrijden om weer richting Nebraska te gaan, wordt Tim aangehouden door de State Patrol. In de bergen mag je bergop ongeveer 60 km per uur en al 20 minuten rijdt er iemand voor hem die dit dan ook precies doet. Dan komt er een inhaalplaats. Broemmmmm doet Tim, wellicht iets te enthousiast. Dat maakt natuurlijk niet zoveel uit maar je moet het niet doen op een plek waar de State Patrol (de staats politie) staat te kontroleren. Niet zo handig. Tim ziet het gelijk. Maar dan helpt van het gas af gaan niet meer. Met veel machtsvertoon, geluid en licht komt de politie auto achter ons aan en het sein ‘pull over’ is duidelijk. De agent zegt dat het erg onverantwoordelijk is om zo te rijden en Tim geeft hem helemaal gelijk. Dat helpt en daarbij is de overtreding ook weer niet erg zwaar want behalve hard optrekken was er verder niet veel mis met de manouvre. De agent vindt dit blijkbaar ook want de kids krijgen een prachtige sticker, Tim een mooie schriftelijke waarschuwing en Rita een vriendelijk ‘have a nice day’ en dan mogen we weer gaan. Toch wel spannend hoor.

We rijden Colorado uit via het noorden en komen dan in de staat Wyoming terecht. Hier waren we nog niet eerder geweest. Deze staat is bekend van het Yellowstone Park maar daar komen we nu niet. Dat bewaren we tot de komende zomer. Een groot deel in Wyoming rijden we tussen de Rocky Mountains en de Sandhills door. Na een tijdje verandert het landschap en rijden we tussen Badlands-achtige rotspartijen. Voordat we naar Amerika gingen, wisten we niet veel van het Amerikaanse landschap. Maar het is echt prachtig en indrukwekkend hoor. Jammer dat er zoveel Amerikanen wonen...

Via Wyoming rijden we Nebraska binnen. Dit deel van Nebraska is nog niet saai want nog altijd zijn er de grote rotspartijen. Als we in ScottsBluff aankomen, gaan we op zoek naar Chimney Rock. In een half uur zien we 2 verkeersborden: City Hall en Library. Maar verder niet één bord wat ons naar dé natuurattractie van Nebraska moet leiden. Uiteindelijk zien we het liggen. De grote Chimney rock lijkt inderdaad op een schoorsteen en heeft zijn naam dus niet voor niets gekregen. We gaan de auto even uit omdat we na 5 uur rijden de benen ook wel even willen strekken. Maar oei wat is het koud. De gevoelstemperatuur is imiddels gedaald naar – 10 °C.

In het donker rijdt Rita richting de snelweg, die 2 uur verderop ligt. In Ogallala (hoe verzin je zo’n naam), schuiven we weer aan bij een Chinees. Niet dat we er veel trek in hebben maar het is het enige restaurant in de wijde omgeving dat nog open is. Na het eten rijden we nog even door en in North Platt (4 uur ten westen van Omaha) stoppen we om te overnachten. Het klinkt natuurlijk onwijs decadent maar we beginnen al een voorkeur te ontwikkelen voor bepaalde hotels. De Holiday Inn waar we induiken is dan ook niet toevallig gekozen. Want behalve mooie kamers hebben ze hier dus wel een heerlijk uitgebreid, continentaal, ontbijt. Maandagochtend rijden we het laatste stuk naar Omaha. We sluiten 2006 af voor wat betreft de uitjes in de States: Kansas City, Minneapolis, BadLands, Black Hills, Zuid-Nebraska, Denver en de Rocky Mountains....te veel om op te noemen.