Halloween

Eindelijk is het dan zo ver! Al weken geleden zijn de winkels hier oranje/zwart gekleurd. En naarmate Halloween steeds dichter bij komt, komt het dagelijks leven steeds meer in teken te staan van Halloween. De spanning wordt langzaam opgevoerd. Iets dat misschien nog het beste te vergelijken is met de tijd voor Sinterklaas in Nederland. De commercie doet er alles aan om de kinderen naar een absoluut hoogtepunt te stuwen, wat moet resulteren in bergen snoep op de avond van Halloween.

Hier uit de aanloop naar Halloween zich in pompoenen die je echt overall kan kopen, in rekken vol met verkleedkostuums, in feestjes voor kinderen op boerderijen (de zogenaamde Pumpkin-Patches), in Halloween menu’s in restaurants, in grote hoeveelheden snoep in supermarkten, in versiering voor huizen, in oranje/zwarte vlaggen op gebouwen, in Scary movie nights op televisie. Je kan het echt zo gek niet verzinnen of het is er. In Nederland wordt Halloween ook al wel gevierd maar zo groot als het hier is, is het nog niet. Het is hier echt een ware gekte. Maar wat is Halloween nu eigenlijk? Waarom vieren we het?

De naam Halloween komt van het Engelse "All Hallows Eve". Dit betekent de vooravond van de Allerheiligen. Er wordt beweerd dat op deze avond alle doden tot leven komen. En op de avond van 31 oktober willen de mensen zich beschermen tegen al deze enge dingen die dan staan te gebeuren. Dit doen ze al jaren door bij de deur uitgeholde pompoenen met enge griezel gezichten met een kaarsje erin neer te zetten. In de loop van de jaren is dit uitgegegroeid tot een echt kinderfeest. Iedereen, de ouderen doen vaak vrolijk mee, is verkleed als griezel, monster of als een en andere engerd. Al lijkt deze traditie ook overboord te zijn gegooid de afgelopen jaren want tegenwoordig zie je ook goedaardige types als Sneeuwwitje, Superman, Sponge Bob en de Pink Panter voorbij komen. Op de avond van Halloween gaan de kinderen langs de huizen. Ze bellen aan en maken allemaal enge griezelgeluiden onder het roepen van ”Trick or Treat”. En uiteraard is het dan de bedoeling dat je geen trucje uit gaat halen maar dat je hun zakken volgooit met snoep.

Tot zover de geschiedenis en wat er van ons wordt verwacht. Zoals jullie konden lezen, zijn we een aantal weken geleden al naar een Pumpkin Patch geweest. En ook had Bram al een paar verkleedpartijtjes gehad op Playdates in de weken voorafgaand aan de echte Halloween. En uiteraard vindt hij het verkleden geweldig. Hier is een echte carnavalsganger geboren denken we.

Op dinsdag de 31ste oktober is het dan zover. Rita wordt 35 maar daar besteed verder niemand aandacht aan hier. Gelukkig zijn er wel veel kaarten en telefoontjes uit Nederland. Tim werkt gewoon maar al met al heeft Rita toch nog een beetje verjaardagsgevoel. Ze is de laatste van het gezin die haar verjaardag in de States viert. Maar ondanks de verjaardag, staat vandaag toch veel meer in het teken van Halloween en het verdrijven van de geesten.

Om 5 uur ’s avonds gaan we naar Mark, Rachel en de kinderen waar we onze eerste Halloween-night zullen beleven. Als we in Elkhorn, 5 kilometer bij ons huis vandaan, aankomen, zien we al dat ook de huizen hier zijn versierd. Bij veel huizen hangen lampjes, staan er pompoenen en staan er poppen in de tuin die de geesten moeten verdrijven. Bij Mark en Rachel is het wat rustiger aan gedaan voor het huis. Net als bij ons staan er wat pompoenen maar dat is het wel.

Voordat we gaan ‘Trickertreaten’, eten we eerst. Dit lijkt ons wel slim want als we eerst de snoep gaan ophalen, eten de kinderen dit waarschijnlijk gelijk op omdat ze honger hebben. Rita’s verjaardagsmaal bestaat uit Lasagne, chili en brocolli. Heerlijk maar geloof nu niet dat de kinderen veel door hun keel krijgen. Zoals al vermeld, doet deze tijd het beste denken aan de tijd voor Sinterklaas. De kinderen zijn dus gewoon veel te opgewonden om te eten. Het is een drukte van jewelste en de 4 kids (Emma is de wijste; ze mengt zich niet in het gewoel) hitsen elkaar de hele tijd op. Je kan als ouder roepen wat je wilt, maar het komt gewoon niet aan.

Na het eten begint de verkleedpartij. Bram gaat als Piraat, inclusief ooglapje. Hij is wel een dik piraatje want het weer is volledig omgeslagen gisteren. Het is inmiddels iets onder het vriespunt om 6 uur ’s avonds. Over deze plotselinge weersomslag zullen we de komende week ook nog wat schrijven want dat was wel erg bijzonder. Kate is ook uitgedost als Piraat, maar dan in het roze. Josh is een Karate-Kid en Ben is een Cowboy. Emma is zichzelf wat natuurlijk een plaatje op zich is. Overigens is Emma niet helemaal top vandaag. Ze huilt veel en heeft duidelijk ergens last van. Ze lijkt ook wat verhoging te hebben maar gelukkig is het nu ook weer niet zo ernstig dat ze niet in de maxi-Cosi mee kan.

Eenmaal helemaal aangekleed en uitgerust met een snoepzak, gaan de kids op stap. Ze lopen van huis naar huis en bellen overal, waar licht brandt, aan. De groep kinderen wordt steeds groter, net als de groep ouders die mee loopt. Het is Bram zijn eerste Trick or Treat maar dat weerhoudt hem er niet van om als eerste overal aan te komen. Hij rent naar een huis, met in zijn kielzog de rest van de kinderen. Hij is nog te klein om aan te bellen dus begint hij gewoon te roepen ‘tricke trea - tricke trea’. En vervolgens wacht hij geduldig tot één van de grotere kinderen op de bel drukt. Vervolgens gaat de deur open en wordt het snoep uitgedeeld. Bram staat er als eerste en gaat als laatste weer weg. Gelukkig betekent dit niet dat je daardoor veel meer snoep hebt dan de rest want er wordt gewoon een gelijke hoeveelheid uitgedeeld aan ieder kind. Na een paar huizen heeft Bram dat ook door dus zodra zijn mandje is gevuld rent hij weer door. Hij heeft de tijd van zijn leven. Koud? Terwijl Rita het hele stuk met haar handen in haar zakken loopt, en Tim de capuchon van zijn trui heeft opgezet, blijven de kinderen rennen. Ze voelen geen kou.

Na een kwartiertje begint de vermoeidheid toe te slaan. Omaha is geen Gorinchem of Rotterdam waar alles vlak is en waar de huizen dichtbij elkaar staan. Hier staan de huizen verder van elkaar en moet je dus wat meters maken voordat je bij het volgende huis bent. Maar de heuvels maken het nog wel het zwaarst voor de kleinsten. Is Bram nog rennend begonnen, langzaamaan gaat het tempo omlaag en na een tijdje loopt hij als een mak lammetje met de allerkleinsten en hun ouders mee. Aangekomen bij het volgende huis, de oudere kinderen hebben de opdracht gekregen om te wachten op de kleintjes zodat ze toch allemaal te gelijk bij een huis aankomen, is Bram weer uitgerust. Dus hij kan het dan weer opbrengen naar de deur te rennen.

Bij het laatste huis waar we komen, zit een heuse heks. Wel bijzonder hoor. Bram schrikt eerst maar als hij ziet dat de heks ook snoep heeft, overwint hij zijn angst. Niets lijkt het krijgen van snoep in de weg te staan vanavond.

Na een klein uurtje houden we het voor gezien. Als we dan thuis komen zijn de kinderen een stuk minder uitgelaten. Het snoep wordt geteld en ze mogen ook een snoepje eten. En 1 snoepje is wel genoeg want dit wordt gevold door de verjaardagstaart die we natuurlijk wel hebben. Om een uur of half 9 gaan we naar huis.

In de auto zit Bram vol verhalen en de Sinterklaas-cd in de auto is zelfs even niet meer belangrijk. Als we 10 minuutjes later thuis komen, ligt Bram al bijna te slapen. Weer een ervaring rijker.

Zelf zijn we ook wel moe maar omdat Emma niet helemaal top is vandaag, kunnen wij nog niet gaan dromen van al het snoep en de heksen. Gelukkig doet een pijnstiller zijn werk en na een uurtje is voor ons ook onze eerste Halloween voorbij. Op naar Thanksgiving!