FF wandelen

Op één van de waarschijnlijk laatste mooie dagen van het jaar, besluit Rita om naar het ’lake’ te gaan. Het is zo’n 25 °C en er staat een zacht windje. Heerlijk!

Zo gezegd zo gedaan. Emma heeft net haar voeding gekregen, dus die kan er weer even tegen aan. Rita heeft inmiddels het onderstel van de wandelwagen in de kofferbak van haar Volvo gelegd, de ligbak past daar helaas niet bij en dus gaat dat op de stoel naast de bestuurdersstoel. Bram zijn speelauto(die hij altijd al meenam, ook voordat Emma er al was) gaat daar nog eens boven op. Tenslotte nog de kinderen en natuurlijk de hond Bobbie. Bobbie is al een oudje (12 jaar inmiddels alweer) en gaat niet meer veel uit. En ze maakt zeker niet meer van die lange wandelingen als voorheen.

Hé, geen plek meer voor Bobbie. Die zat altijd in de kofferbak, met een speciaal luikje dat open kan en uitkijkt op de achterbank. Maar dat gaat nu niet meer vanwege de (te grote?) wandelwagen. Dus Bobbie dan maar tussen de kids.

Afijn....Bram geholpen met zijn schoenen. Helaas zijn zijn nieuwe schoenen, schoenen met veters! Bram en zijn papa vonden deze “puma” schoenen zo stoer, dat Bram ze echt “moest’ hebben. “Moeders” twijfelde al een beetje. Omdat zij wel raden kan wie ze de hele week mag aantrekken(en dus ook op zo’n dag als we naar het lake gaan).

Zo...Bram naar de auto gestuurd om alvast te gaan zitten en zijn gordel zelf vast te maken. Handig hè, zo’n 3 jarige die al aardig zelfstandig wordt en zijn moeder een handje kan helpen. Nu nog Emma in de autostoel leggen en vastklikken (in Amerika heb je weer een heel ander systeem om de autostoel te bevestigen) in de auto. Prrrrrrrrrrrrt........hoort Rita en ja hoor...Emma poept haar luier vol. Net als we willen vertrekken, na zo’n 20 minuten van inladen, moet mevrouw nog even haar darmen ontluchten. Gelijk heeft ze. Rita verschoont snel Emma nog even, stopt haar weer in de autostoel en zet haar vast in de auto. Oeps, bijna de riem van Bobbie nog vergeten. Snel nog even naar boven rennen en de riem pakken. Hè hè, kunnen ze nu dan eindelijk weg?

Even nog checken: wandelwagen mee voor Emma, auto van Bram, Bobbie, riem, Emma, Bram....we hebben alles. Rita gaat in haar auto zitten en......... de sleutel hangt nog boven in de kast aan het haakje. Weer gaat Rita naar boven en pakt de sleutel.

Maar nu gaat Rita dan toch eindelijk naar het lake. De kinderen hebben er zin in, de hond helemaal. Rita zit er alleen wat uitgeblust bij achter het stuur. Maar vol goede moed rijdt ze naar het lake wat zo’n 5 minuten rijden is.

Uiteindelijk is Rita langer bezig geweest met het inladen van de spullen, de hond en de kinderen dan de hele wandeling bij elkaar. Maar ach, dit was zomaar een dag met onze 2 kids en zo zijn er velen! Het was in ieder geval een heerlijke wandeling op een zeer mooie dag. Oh ja, Tim? Die was gewoon aan het werk hoor.