Regen, regen, regen en Koninginnedag

De afgelopen week heeft Nebraska ons laten zien dat het hier niet als tijd zonnig is. De Piet Paulusma van Omaha, Ryan McPike genoemd, heeft dagelijks zijn voorspellingen bijgesteld. Op woensdag vertelt hij ons nog dat het een mooi weekend wordt maar op donderdag moet deze weerpiet dit weer behoorlijk bijstellen want het is hondenweer, al dagen! Ach, goed voor de tuin zullen we maar denken.

Tijd om jullie even bij te praten over de afgelopen week. Op maandag moet de Ford van Tim naar de garage. Omdat het een leaseauto is, moet deze bijna iedere 2 maanden naar de garage om gecontroleerd te worden. Beetje overdreven natuurlijk maar ja, de zaak betaalt en dus gaat de auto braaf iedere keer naar de garage. Dat is ook wel weer even wat anders dan in Nederland. Een afspraak maken hoeft niet en na een uur kan je je auto weer ophalen.

Op woensdag komt hier altijd onze vuilnisman. Weer een verschil met Nederland. Je hebt hier verschillende trash companies (vuilnisophaaldiensten). Als nieuwe bewoner zoek je gewoon een maatschappij uit die je het best (lees in ons geval goedkoopst, we blijven Nederlanders) lijkt en die komen vervolgens voor $ 15,00 per maand iedere week je vuilnis ophalen. Het kan dus voorkomen dat in 1 straat 4 verschillende bedrijven het vuilnis op komen halen. Aan de ene kant heel vreemd natuurlijk maar aan de andere kant is er zo een gezonde concurrentie op deze markt en meer werkgelegenheid. Maar in Nederland zou zoiets toch niet zo makkelijk zijn hoor. Stel je eens voor dat er 2 vuilniswagens door dezelfde kleine straat zouden rijden, niet erg praktisch. Maar deze week was de vuilnisman er dus weer. We hadden erg veel afval vanwege het laminaat leggen van het weekend ervoor. De rollen tapijt en stukken laminaat lagen op onze oprit naast de container voor ons normale afval. ‘s Morgens was het nog heerlijk weer en dus fietst Bram lekker buiten. Rita is in de buurt maar let niet voortdurend op Bram. Op een gegeven moment komt Bram naar de achtertuin omdat hij klaar is is met fietsen. De ochtend gaat voorbij en dan ineens staat Bram voor het raam in de huiskamer en roept naar Rita ‘mama, mamma, fiets in de vuilnisman’. Rita begrijpt niet helemaal wat hij bedoelt maar gaat toch maar maar even bij het raam kijken. Wat blijkt? Toen Bram klaar was met fietsen had hij zijn fiets keurig tegen de vuilniscontainer geparkeerd. En nu staat een vuilnisman met die fiets in zijn handen, 1 meter verwijderd van vuilniswagen. Gelukkig kan de fiets nog gered worden. De vuilnisman zei al dat hij het een beetje raar vond dat die mooie fiets weg moest. Bram vond zijn actie geweldig en vertelt het nu iedere keer in geuren en kleuren als hij op zijn fiets springt.

Aan het einde van de ochtend is Bram bij Jonah en Elijah spelen. Britney is hun nanny en het maakt haar niet uit als Bram ook zo af en toe langs komt. En het kwam nu goed uit want Rita moest naar de OB (verloskundige). Hierover over een paar weken wat meer. Dan zal er namelijk een echo gemaakt worden waaruit zal blijken of het een jongetje of een meisje zal zijn. Dan valt er veel meer te vertellen. Dit keer was het een kort bezoek. Rita haar bloeddruk is wat laag en dat verdient wat aandacht maar verder geen bijzonderheden.

Laat in de middag gaan Rita en Bram even bij Ruth op bezoek. Vorige week is daar zoon Kjell geboren. Na het werk komen ook vader Kees-Jan en Tim langs zodat het een ‘officieel’ kraambezoek wordt. Helaas onbreken de muisjes maar ja, die kennen ze hier niet. Kjell was 2 weken ‘te laat’ maar is een gezonde Amerikaanse jongen.

Tim heeft op donderdag en vrijdag een cultural training op zijn werk. PURAC is namelijk een fabriek aan het bouwen in Thailand en een deel van de Thai-en worden in de fabriek van Tim opgeleid. Het is dus belangrijk om wat te leren van beide culturen zodat de opleiding zonder al te veel culturele verschillen verloopt. Dit is ook om een andere redden nuttig want op deze manier leren Tim en zijn Amerikaanse collega’s ook iets over elkaars cultuur. Want dat er verschillen zijn tussen Nederland en Amerika mag wel duidelijk zijn na al onze verhalen op de weblog.

Vrijdagmiddag krijgt Rita last van haar buik en dat is vervelend genoeg om Rachel en de kinderen af te zeggen, die zouden komen eten. Rita belt even met de OB en die zegt dat ze moet gaan liggen en veel water moet drinken. Na een paar uur gaat het wel weer redelijk en gaat Tim nog even de deur uit om met wat collega’s wat te gaan drinken. Weer een verschil met Nederland. Hier zijn collega’s je vrienden. Buiten werk en kerk heb je maar weinig andere vrienden. Dus gaan collega’s hier vaak met elkaar weg en komen ze vaak bij elkaar op bezoek. Dit verschilt nogal met Nederland waar we onze collega’s het liefst onze collega’s laten en niet ze direct als vrienden aanmerken. Gelukkig hebben wij wel vrienden onder onze (ex)collega’s maar het is toch moeilijk voor te stellen dat je in Nederland zeer regelmatig met een grote groep collega’s weg gaat.

Zaterdagochtend is het even droog en hebben we even bijgepraat met Rachel. Ze vertrekt woensdag voor 2 maanden met de kids naar Mark in Nederland. Wij hebben dus nog wat tips gegeven onder het eten van doughnuts en muffins. Rita haar buik is inmiddels weer helemaal in orde dat is dus weer een zorg minder.

Zondag komen Kristi, Brett (weer een collega!), Hunter en Darwin eten. Het is vandaag Koninginnedag. In Nederland is dat een dag eerder al gevierd. Hier wordt het uiteraard niet gevierd (het merendeel van Nebraska weet niet eens waar Nederland ligt, laat staan dat ze een koningin hebben) maar bij ons hangt op zondag de vlag uit. Niet dat we erg koningsgezind zijn maar zo af en toe willen we ons wel afzetten tegen al het gevlag van de Amerikanen. Vrijdag 5 mei gaat de vlag dus weer uit!