Durham Western Heritage Museum

Afgelopen weekend zijn we naar een treinmuseum geweest. Eerst zijn we even door het centrum/downtown van Omaha gelopen. Het was precies lunchtijd en dus moet er ook wat gegeten worden. We lunchen bij een weer typisch Amerikaans restaurant. Allemaal grote stoelen en banken, televisies aan het plafond en het interieur ziet eruit als een garage. Autobanden aan het plafond naast de televisies, gereedschap en autobanden aan de muur. De lunch smaakt prima en we gaan op weg naar het museum.

We kiezen ervoor om dit maar eens lopend te doen. Eigenlijk lopen we hier helemaal niet zoveel meer. Voor iedere winkel, museum of restaurant is er wel een parkeergelegenheid. Ja....daar zorgen de Amerikanen goed voor. Afijn, de zon schijnt en we lopen een stukje (niet meer dan ongeveer 1 kilometer hoor). Wat is dat lekker zeg, zeggen we tegen elkaar. Eindelijk weer eens buitenlucht!

Als we het museum binnen gaan, zien we een hele mooie stationshal. Een prachtige vloer met mooie mozaikstenen en een prachtig plafond. In de hal zijn allerlei loketten geplaatst en staan er bronzen beelden in de vorm van mensen. Bram is uiteraard geïnteresseerd en loopt naar die beelden toe. Op het moment dat hij ze aanraakt beginnen ze met praten. Bram is erg verrast (wij ook) en gaat op deze manier alle beelden af.

Nadat alle beelden een handje hebben gekregen, gaan we met de lift naar beneden. Daar staan allerlei (echte) treinen. Er staan treinen uit ‘30, ’40 en ’50. Je mag er naar binnen en er doorheen lopen om een beeld te krijgen hoe die treinen er destijds uitzagen. Verder zijn er nog kleine modeltreinen die rijden. Bram ziet zowaar “Thomas the Train”. Die hebben ze voor de grap ertussen gedaan. Tenslotte is er nog een tentoonstelling met allerlei verschillende aspecten van treinen in die jaren en de geschiedenis van Omaha/Nebraska.

Zo, wij hebben weer een stukje historie opgedaan en cultuur gehad dit weekend. Na ongeveer 2 uur gaan we weer naar huis en brengen we onze geleende televisie (de onze ging al na 4 maanden kapot) terug naar Rachel en Mark. Vandaag is het zeker dat zij naar Nederland toe gaan voor 4 maanden. Mark gaat bij Purac Nederland assisteren. Ach ja, zo blijft Purac zijn mensen uitwisselen!