Go......Huskers......go!

Op zaterdag 15 april zijn we uitgenodigd om een American Football van de Nebraska Huskers bij te wonen. Momenteel is het geen football seizoen maar de Huskers, zoals ze in de volksmond genoemd worden, spelen hun jaarlijkse spring-game. Dit is een oefenpotje waarbij het eerste team wordt opgespiltst in 2 teams. En dus spelen de roden tegen de witten. Voor een normale competitie wedstrijd (die pas eind augustus begint) kan je geen kaartjes krijgen omdat de Huskers al 20 jaar helemaal uitverkocht zijn. Is dat bijzonder?

Laten we even een heel klein beetje uitleggen waar we het precies over hebben. De Huskers is een American college Football team. Dat betekent dat de spelers zo tussen de 18 en 23 jaar oud zijn. Alle spelers zitten op de University of Nebraska middels een Football scolarship. Met andere woorden, de universiteit betaalt hun opleiding en in ruil daarvoor moeten ze in het Football team spelen. De spelers worden gescout vanuit het hele land en komen dus overal vandaan. Uiteraard studeren ze ook nog maar dat is meer een bijzaak. Ze moeten goede cijfers halen maar het vermoeden bestaat dat dit ‘vanzelf’ gaat. Er zitten zeker bollebozen (advocaten in spé en dergelijke) tussen de American College Footballers maar over het algemeen maken ze niet een bijster intelligente indruk tijdens de televisie interviews. Dus mag je je serieus afvragen wat ze dan wel studeren. Maar goed, dat is nu eenmaal de cultuur hier. Sport is alles. Maar de Huskers is niet een heel goed team vergeleken met andere team in de US. Vorige jaar werd weliswaar een finale aan het einde van het seizoen gewonnen maar die overwinning betekende dat ze in de overall ranking ergens tussen plaats 20 en 30 eindigden in plaats van tussen plaats 30 en 40. Niet al te goed dus en dus betekent dat ook dat niet de allerbeste spelers naar de universiteit van Nebraska komen om footbaal te spelen.....ehhhh.....om te studeren. Tot zover de achtergrond bij de Huskers. Nu weer even terug naar de vraag. Ja, het is dus bijzonder dat alle wedstrijden van de afgelopen 20 jaar volledig met seizoenkaarten zijn uitverkocht want het gaat om een heel middelmatig team. De competitie is slecht 6 of 7 thuiswedstijden (en hier trainen ze een heel jaar voor! Inderdaad nauwelijks tijd om te studeren dus.......) en iedere wedstrijd zitten er 79.000 man in het stadion. 79.000 man zitten te kijken naar jongens van 18 to 23 jaar in een middelmatig American Football team met middelmatige resultaten. 79.000 man!!! Ongelofelijk. Dit is Amerika, en dat soort dingen kunnen alleen maar hier.

En naast die 79.000 man in het stadion draagt de rest van Nebraska op enig moment in het jaar, en het liefst nog zeer regelmatig, een trui of shirt van de Huskers. Heel vaak zie je rode vlaggen wapperen met daarop het embleem van de Huskers, er bestaan ook speciale nummerplaten voor auto’s van de Huskers. De Huskers is voor veel Nebraskianen het symbool voor sport in Nebraska. Dat is Amerika. Sport is alles, alleen onze lieve heer lijkt iets meer nog meer aanhangers te hebben.

Terug naar de spring-game. Wij konden er nu dus ook heen omdat het geen ‘seizoenkaarten-wedstrijd was’. Dit keer geen 79.000 man. Niet omdat die niet wilden komen maar omdat een deel van het stadion wordt verbouwd. Er wordt uitgebreid. Dus er waren minder plaatsen beschikbaar en zo kon het dus zijn dat er voor dit wedstrijdje rood tegen wit ‘slechts’ 57.000 mensen in het stadion zaten. En als je je realiseert waarover we het hebben, is het toch eigenlijk te gek. Een club als Feyenoord in Nederland mag al blij zijn als ze momenteel gemiddeld 30.000 mensen trekken. Deze Huskers verwelkomen 57.000 mensen tijdens een oefenpotje.

Omdat wij, vooral Tim, toch wel wat ervaringen hebben de Rotterdamse Kuip, valt het stadion wat tegen. Het is kleiner en veel minder indrukwekkend dan de kuip. Er zitten meer mensen en 90 % van deze mensen dragen allemaal een rood of wit shirt. Dat is wel indrukwekkend. Het feit dat er gewoon hele gezinnen binnen zitten is ook heel anders (lees: veel prettiger) dan in Nederland. Hekken ontbreken en je kan overal gaan en staan.

Voordat de wedstijd begint mogen we uiteraard naar het Amerikaanse volkslied luisteren en dan gaat het beginnen. Het spelletje is echt enorm saai (met excuses voor alle fans van American Football). De bal wordt gegooid, vervolgens duiken er 10 man op en het spel ligt weer stil. De wedstrijd duurt 4 keer 15 minuten maar wordt uitgesmeerd over een behoorlijke periode. Regelmatig wordt er tijdens de wedstijd weer iemand gehuldigd of vindt er iets anders ‘heel belangrijks’ plaats.

Maar we vermaken ons uitstekend. Het is vandaag met 25 °C wat frisser dan de afgelopen week (de laatste dagen was het meer dan 30 °C) maar dat was wel fijn anders zou je flink verbranden. Na zo’n 3,5 uur is het voorbij. Dat is maar goed ook want er kijkt echt nauwelijks nog iemand naar de wedstijd. Een deel van het publiek is al weg en de rest zit gewoon te eten of is aan het spelen met de kinderen. Volgens kenners komt dit omdat het een oefenpotje is maar wij weten het niet helemaal zeker want wie gaat er nu 3 – 4 uur naar een wedstijd kijken?

Na de wedstijd rijden we weer een uur van Lincoln, waar het stadion staat, naar Omaha. Onze Nebraska shirts kunnen weer in de kast. Het was weer een hele bijzondere belevenis, zeker de moeite waard. Maar we blijven ons verbazen!