Derde week in de States
Deze week geen feestdagen. Rita en Bram doen hun dagelijkse boodschappen bij de Hyvee; een grote supermarkt. Deden Bram en Rita er in begin nog 2 uur over om die paar boodschapjes te doen, nu is het met 1 uur klaar. En dan hebben we het over de boodschappen voor 1 dag. Want aangezien deze Supermarkt 7 dagen per week, 24 uur per dag open is, is boodschappen doen voor een hele week niet echt nodig. De boodschappen worden direct na het betalen voor je ingepakt. Je moet alleen wel even zeggen of je een plastic of een paper bag wilt. Alles gaat in kleine tasjes, met als gevolg dat zelfs een beetje boodschappen al gauw zo’n 6 plastic tasjes opleveren. Handig om het te hergebruiken als vuilniszakje in de keuken. Na het inpakken en betalen wordt het ook nog naar je auto gebracht en ingeladen! Dat gaat ons wat te ver dus lopen braaf met onze tasjes naar de auto. Dit in tegenstelling tot een hoop anderen. Echt decadent hoor. Een eigen boodschappentas kennen ze hier ook niet. Die keer dat wij dus met onze BigShopper kwamen binnenlopen zal niet snel worden vergeten.
Van gescheiden afval hebben ze hier in Omaha nog niet gehoord. Glas, papier en huisvuil, het mag/moet gewoon door elkaar. Glas mag wel apart, maar dan moet je eerst alle etiketten er afweken en apart op laten halen. Dat is te veel gevraagd dus het gaat bij ons gewoon met al het andere vuil mee.

Het weer is echt omgeslagen. Op dinsdag 29/11 is er een enorme berg sneeuw gevallen en sindsdien is de temperatuur niet meer boven 0 °C uitgekomen. In de loop van de week is er nog meer sneeuw gevallen en ook is het steeds kouder geworden. Vannacht was het zelfs -23 °C, hier -10 °F (°C=5/9*(°F-32)). En dan waait het nog niet eens. Vorig jaar is eens een gevoelstemperatuur van – 60 °C gemeten. Brrrrr.
Maar het goede nieuws is dat het in december nog nooit zo koud is geweest, dat er nu al meer sneeuw is gevallen dan gemiddeld in december maar vooral.......dat het nog maar 3 maanden duurt voordat het lente wordt! Rita gaat deze week toch maar op zoek naar nieuwe moonboots.
Nog even terugkomen op het visum. Afgelopen maandag informeerde Tim zomaar even bij het advocatenkantoor om na te gaan hoe het zat met het Social Security nummer van Rita. En toen werd verteld dat Rita geen Social Security nummer krijgt op ons visa. Hè? Dit was toch wat we zo goed hadden uitgezocht? Dit zou toch door PURAC geregeld worden? Dus geen Social Security nummer voor Rita? Tim heeft direct een woedende mail richting de directie van PURAC en de advocaten gestuurd met daarin de mededeling dat PURAC heel snel aktie moest ondernemen omdat de familie Veerman anders nog voor het nieuwe jaar het vliegtuig richting Nederland zou pakken. Het niet kunnen verkrijgen van een Social Security nummer (het enige middel om hier te kunnen werken, professioneel of vrijwillig) voor Rita, betekent namelijk direct de ontbinding van het contract dat Tim met PURAC heeft. Gelukkig hebben we het zo hard gespeeld want na deze mail zijn de advocaten en PURAC vertegenwoordigers direct aan de slag gegaan om het nog voor elkaar te krijgen. Binnen een uur hingen ook alle betrokken aan de telefoon om hun excuses aan te bieden en om te zeggen dat ze alles in het werk zullen stellen om het alsnog geregeld te krijgen. Ja, ja...... Nee, zonder gekheid, we hebben er vertrouwen in dat het goed komt. Inmiddels zijn de benodigde papieren ingeleverd en is het traject in gang gezet. Wel weten we inmiddels dat het visum dat we hebben wel het goede is, maar dat PURAC ‘gewoon’ een aanvullende werkvergunning voor Rita is vergeten. Heel slordig maar wel typerend voor de hele gang van zaken, zoals we die met de visa hebben mee gemaakt.

1 Comments:
hallo!,hier lisandra van de speeldoos.ik dacht laat ik eens op de site van jullie kijken.leuk om te zien dat het zo goed gaat daar.over verzoekjes gesproken,ik heb er eentje:hoe gaat het met bram? vermaakt hij zich en kan hij een beetje wennen?we missen hem wel hoor.
groetjes van alle dreuterkindjes
Een reactie posten
<< Home