Eindelijk…………………..de visa!
Dankzij de hulp van Manuela van PURAC en een mysterieus Belgisch bemiddelingsbureau, hadden we op vrijdag 4 november weer een afspraak op het Consulaat. Vol goede moed trokken we voor de 3e keer naar Amsterdam. Het zou nu toch wel goed komen?
Bram hoefde alle keren niet mee naar het consullaat dus ook nu gingen we weer met zijn tweeën. Dit keer was Bram achtergebleven bij opa en oma Broem-Broem in Beekbergen. Eerder al waren het dagverblijf en opa en oma Poesie-mauw in Rotterdam bereid gevonden om op hem te passen.
Het voordeel van een paar keer binnen een aantal weken op dezelfde plek komen, is dat je het allemaal een beetje begint te kennen. Dus ook nu waren we weer vrij vroeg en dus ook nu trokken we het café in voor een koffie/thee en een kwarktaart. Niet dat we iets te vieren hadden maar we ontbijten eigenlijk nooit en op een gegeven moment krijg je wel trek. En dan is een kwarktaart een welkome versnapering.
Om 10:00 uur mochten we dan het consulaat binnen. Nadat we waren aangemeld en doorgestuurd, begon het wachten. Na een uur werden we aan de balie geholpen. Exact dezelfde dame als de vorige keer hielp ons. Ze kon ons zelfs nog herinneren. Tja, is dat goed? Toen ze aan de vingerafdrukken had gezien dat we inderdaad dezelfde waren als de vorige keer, pakte ze onze stapel application forms……… Boem, boem, boem….daar gingen de stempels. Een andere officier, diegene die enkele weken geleden juist vakantie had, had er zijn goedkeuring al aangegeven en met haar laatste stempels was het officieel: de visa zijn geregeld. Met de mededeling dat we ze de komende week met de post thuisbezorgd krijgen, gingen we opgelucht naar huis. Eindelijk kan het beginnen.
Nu weten we ook ineens veel meer want nu valt alles samen. We vliegen zondag 13 november richting Omaha. Een precies tijdstip weten we nog niet maar dat wordt de komende week allemaal duidelijk. De voorlopig laatste week in Nederland is aangebroken. Komende week worden de laatste dingen geregeld, de laatste keer vrienden en familie bezocht en veel, heel veel spullen ingepakt.
Om even bij te komen van de visa onzekerheden, zijn we naar het van Gogh museum geweest. Niet dat we van die cultuur freaks zijn maar met het museum om 100 meter van het consulaat is een bezoekje bijna wel verplicht. En als echte Hollanders moet je toch wel weten wie de ‘aardappeleters’ en de ‘zonnebloemen’ heeft geschilderd. De Amerikanen chauvinistisch? Nee hoor ,wij kunnen er ook wat van.
Bram hoefde alle keren niet mee naar het consullaat dus ook nu gingen we weer met zijn tweeën. Dit keer was Bram achtergebleven bij opa en oma Broem-Broem in Beekbergen. Eerder al waren het dagverblijf en opa en oma Poesie-mauw in Rotterdam bereid gevonden om op hem te passen.
Het voordeel van een paar keer binnen een aantal weken op dezelfde plek komen, is dat je het allemaal een beetje begint te kennen. Dus ook nu waren we weer vrij vroeg en dus ook nu trokken we het café in voor een koffie/thee en een kwarktaart. Niet dat we iets te vieren hadden maar we ontbijten eigenlijk nooit en op een gegeven moment krijg je wel trek. En dan is een kwarktaart een welkome versnapering.
Om 10:00 uur mochten we dan het consulaat binnen. Nadat we waren aangemeld en doorgestuurd, begon het wachten. Na een uur werden we aan de balie geholpen. Exact dezelfde dame als de vorige keer hielp ons. Ze kon ons zelfs nog herinneren. Tja, is dat goed? Toen ze aan de vingerafdrukken had gezien dat we inderdaad dezelfde waren als de vorige keer, pakte ze onze stapel application forms……… Boem, boem, boem….daar gingen de stempels. Een andere officier, diegene die enkele weken geleden juist vakantie had, had er zijn goedkeuring al aangegeven en met haar laatste stempels was het officieel: de visa zijn geregeld. Met de mededeling dat we ze de komende week met de post thuisbezorgd krijgen, gingen we opgelucht naar huis. Eindelijk kan het beginnen.
Nu weten we ook ineens veel meer want nu valt alles samen. We vliegen zondag 13 november richting Omaha. Een precies tijdstip weten we nog niet maar dat wordt de komende week allemaal duidelijk. De voorlopig laatste week in Nederland is aangebroken. Komende week worden de laatste dingen geregeld, de laatste keer vrienden en familie bezocht en veel, heel veel spullen ingepakt.
Om even bij te komen van de visa onzekerheden, zijn we naar het van Gogh museum geweest. Niet dat we van die cultuur freaks zijn maar met het museum om 100 meter van het consulaat is een bezoekje bijna wel verplicht. En als echte Hollanders moet je toch wel weten wie de ‘aardappeleters’ en de ‘zonnebloemen’ heeft geschilderd. De Amerikanen chauvinistisch? Nee hoor ,wij kunnen er ook wat van.

0 Comments:
Een reactie posten
<< Home